Fahreddin-i Râzî, âyette geçen كَهْلاً kelimesini iki vecihle beyân ve îzáh etmiştir:

“Birincisi: كَهْلاً ta‘bîri, ‘tam ve kâmil’ demektir. Bu durumda âyetin ma‘nâsı şöyle olur: ‘Ísâ (as) kâmil olduktan sonra onlarla konuşmuştur.’

“İkincisi: Ísâ (as) âhirzamânda gökten indikten sonra kühûlet devresinde insânlarla konuşacak ve Deccâl’i öldürecektir.

“El-Hasan bin el-Fadl der ki: ‘Bu âyette kesin bir nass vardır ki, âhirzamânda Ísâ (as) yeryüzüne inecektir.’ ”[113]          

“Zâdü’l-Mesîr” adlı tefsîrde şu îzáhât vardır:

“Eğer denilse: Herkesçe ma‘lûmdur ki, kühûlet çağına varan her insân konuşur, Ísâ (as)’ın kühûlet zamânında konuşmasında ne gibi bir hárikalık vardır ki, Elláh bunu nazara vermektedir?

“Buna üç vecihle cevâb verilir:

“1) Elláh (cc) bununla insânlara müjde veriyor ki, Ísâ (as)’ın ömrü uzun olup kühûlet çağına kavuşur. Bu husústa İbn-i Abbâs’tan rivâyet edilir ki: ‘Âyet-i kerîmede geçen كَهْلاً kelimesinden murâd, Ísâ (as) gökten indikten sonra insânlarla konuşmasıdır.’

“2) Elláh (cc) bununla haber verir ki, Ísâ (as)’a zamân te’sîr eder ve onu hâlden hâle çevirir. Eğer hâşâ Ísâ (as) ilâh olsaydı, zamân ona te’sîr etmeyecekti.

“3) ‘Kehl’, ‘halîm’ demektir.”[114]           

“Kur’ân-ı Kerîm’in Türkçe Meâl-i Álîsi Ve Tefsîri” adlı eserde