İlâhiyye, o kánûnlara bağlı olarak cereyân eder. Bu hâl, böyle devâm etmez. Öyle ise, ey ehl-i îmân! Siz, îmânınızı taklîdden tahkíka çıkarınız. Amel-i sálih ve takvâ dâiresinde bulununuz. İstikámetten ayrılmayınız. Bid‘at ve dalâlete tarafdâr olmayınız. Ehl-i küfür ve nifâkın záhirî muvaffakıyyetine aldanmayınız. Kur’ân’ın nassıyla bu bir istidrâcdır ve muvakkattır. Asrın müceddidi Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, âyât-ı Kur’âniyye ve ehâdîs-i Nebeviyyenin va‘dine istinâden  ehl-i îmâna şöyle bir müjde vermektedir:

“Cenâb-ı Hak kemâl-i rahmetinden, şerîat-ı İslâmiyyenin ebediyyetine bir eser-i himâyet olarak, her bir fesâd-ı ümmet zamânında bir muslih veyâ bir müceddid veyâ bir halîfe-i zî-şân veyâ bir kutb-i a‘zam veyâ bir mürşid-i ekmel veyâhúd bir nev‘í Mehdî hükmünde mübârek zâtları göndermiş; fesâdı izâle edip, milleti ıslâh etmiş; dîn-i Ahmedî (asm)’ı muhâfaza etmiş. Mâdem ádeti öyle cereyân ediyor, âhirzamânın en büyük fesâdı zamânında; elbette en büyük bir müctehid, hem en büyük bir müceddid, hem hâkim, hem Mehdî, hem mürşid, hem kutb-i a‘zam olarak bir zât-ı nûrânîyi gönderecek ve o zât da Ehl-i Beyt-i Nebevîden olacaktır.

“Cenâb-ı Hak bir dakíka zarfında beyne’s-semâ ve’l-Arz álemini bulutlarla doldurup boşalttığı gibi, bir sâniyede denizin fırtınalarını teskîn eder ve bahâr içinde bir sâatte yaz mevsiminin nümûnesini ve yazda bir sâatte kış fırtınasını îcâd eden Kadîr-i Zü’l-Celâl; Mehdî ile de álem-i İslâmın zulümâtını dağıtabilir. Ve va‘d etmiştir, va‘dini elbette yapacaktır. Kudret-i İlâhiyye noktasında bakılsa, gáyet kolaydır. Eğer dâire-i esbâb ve hikmet-i Rabbâniyye noktasında düşünülse, yine o kadar ma‘kúl ve vukúa lâyıktır ki; ‘Eğer Muhbir-i Sádık’tan rivâyet olmazsa dahi, herhâlde öyle olmak lâzım gelir ve olacaktır’ diye ehl-i tefekkür hükmeder.” [60]

Sırr-ı imtihân gereği dünyâ, tekvînî olarak gece ve gündüzsüz, kış ve yazsız olmadığı gibi; teklîfî olarak da mü’minsiz ve kâfirsiz olamaz. Her asırda ehl-i îmân ile ehl-i küfür, dünyâ denilen bu imtihân ve tecrübe meydânında berâber bulunacaklar, îmân ve küfür mücâdelesi Kıyâmet’e kadar devâm edecektir. Álemdeki tekvînî ve teklîfî bu icrââtların hepsi, “yevm” ta‘bîr edilen yirmi dört sâatten doğuyor. Bütün hâdisât-ı álem, ondan kaynaklanıyor. Elláh (cc), lütfu ve kahrı biribirine karıştırmış; ismini dünyâ koymuş. Bir gün gelecek, lütuf ile kahr, Cennet ve Cehennem súretinde tasfiye edilecektir.

Lügat: ehl-i beyt, cehennem, tefekkür, cereyân, elbette, tasfiye, tecrübe, udre(t), ediyye, gönder, hikmet, mevsim, millet, muhbir, nebevî, hâdis, kâfir, simin, âmiyy