isteklerini yerine getirmesin? O Zât-ı Ekrem (asm)’ın bütün mevcûdât nâmına yaptığı beká ve liká duásına icâbet etmesin? Mâdem bu istekler burada yerine getirilmiyor. Öyle ise, o Ádil-i Mutlak’ın adâleti gereği bir dâr-ı saádeti olacak; ehl-i îmân, dostlarıyla berâber orada ebedî bir saádete nâil olacaklardır.

Kur’ân’ın ma‘nevî tefsîri olan “Risâle-i Nûr”un “Sözler” adlı eserinde, Resûl-i Ekrem (asm)’ın duásının tek başına saádet-i ebediyyenin vücûduna sebeb olduğu şöyle îzáh edilmiştir:

“Hîç mümkün müdür ki: En ednâ bir hâceti, en ednâ bir mahlûkundan görüp kemâl-i şefkatle ummadığı yerden is‘áf eden ve en gizli bir sesi, en gizli bir mahlûkundan işitip imdâd eden, lisân-ı hâl ve kál ile istenilen her şeye icâbet eden nihâyetsiz bir şefkat ve bir merhamet sáhibi bir Rab; en büyük bir abdinden, en sevgili bir mahlûkundan, en büyük hâcetini görüp bitirmesin, is‘áf etmesin; en yüksek duáyı işitip kabûl etmesin?

“Gel! Bu zamândan tecerrüd edip, fikren Asr-ı Saádet’e ve hayâlen Cezîretü’l-Arab’a gidiyoruz. Tâ ki, Resûl-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmı vazífe başında ve ubûdiyyet içinde görüp, ziyâret ederiz. Bak! O Zât, nasıl ki, risâletiyle, hidâyetiyle, saádet-i ebediyyenin sebeb-i husúlü ve vesîle-i vusûlüdür. Onun gibi, ubûdiyyetiyle ve duásıyla, o saádetin sebeb-i vücûdu ve Cennet’in vesîle-i îcâdıdır.

“İşte bak! O Zât, öyle bir salât-ı kübrâda, bir ı-ibâdet-i ulyâda, saádet-i ebediyye için duá ediyor ki, gûyâ bu cezîre, belki bütün Arz onun azametli namâzıyla namâz kılar, niyâz eder. Çünkü, ubûdiyyeti ise; ona ittibâ‘ eden ümmetin ubûdiyyetini tazammun ettiği gibi, muvâfakat sırrıyla, bütün enbiyânın sırr-ı ubûdiyyetini tazammun eder. Hem o salât-ı kübrâyı öyle bir cemâat-ı uzmâda kılar, niyâz ediyor ki; gûyâ benî-Âdem’in Hazret-i Âdem’den asrımıza kadar, belki Kıyâmet’e kadar bütün nûrânî ve kâmil insânlar ona tebaıyyetle iktidâ edip duásına âmîn derler. Bak, hem öyle beká gibi bir hâcet-i ámme için duá ediyor ki; değil ehl-i Arz, belki ehl-i semâvât, belki bütün mevcûdât niyâzına iştirâk edip lisân-ı hâl ile: ‘Oh, evet yâ Rabbenâ! Ver, duásını kabûl et. Biz de istiyoruz’ diyorlar. Hem bak! Öyle hazînâne, öyle mahbûbâne, öyle müştâkáne, öyle tazarrukârâne saádet-i bâkıyye istiyor ki; bütün kâinâtı ağlattırıp, duásına iştirâk ettiriyor.

“Bak, hem öyle bir maksad, öyle bir gáye için saádet isteyip, duá ediyor ki; insânı ve bütün mahlûkátı esfel-i sâfilîn olan fenâ-yı mutlaka sukúttan, kıymetsizlikten,

Lügat: esfel-i sâfilîn, ebediyyen, ehl-i arz, merhamet, tazammun, tecerrüd, vesselâm, ediyye, fikren, şefkat, kâmil