bulutların muallakta durduğu açıkça görülüyor. “Risâle-i Nûr”un “Şuá‘lar” ve “Sözler” adlı eserlerinde Bakara Sûresinin 164. âyet-i kerîmesinde geçen

وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَآءِ وَاْلاَرْضِ cümlesinin tefsîri sadedinde, bulutların zemîn ile âsümân ortasında muallakta durdurulması, bulutların emr-i Rabbânî ile bir ânda toplanıp dağılması ve bulutlardan ayn-ı rahmet olan yağmurun yağdırılması şöyle îzáh edilmiştir:

“Zemîn ile âsümân ortasında muallakta durdurulan bulut, gáyet hakîmâne ve rahîmâne bir tarzda zemîn bahçesini sular ve zemîn âhâlîsine âb-ı hayât getirir ve harâreti (ya‘nî, yaşamak ateşinin şiddetini) ta‘dîl eder ve ihtiyâca göre her yerin imdâdına yetişir. Ve bu vazífeler gibi çok vazífeleri görmekle berâber, muntazam bir ordunun acele emirlere göre görünmesi ve gizlenmesi gibi, birden cevvi dolduran o koca bulut dahi gizlenir, bütün eczâları istirâhata çekilir, hîç bir eseri görülmez. Sonra, ‘Yağmur başına arş!’ emrini aldığı ânda; bir sâat, belki bir kaç dakíka zarfında toplanıp cevvi doldurur, bir kumandânın emrini bekler gibi durur.” [395]

“Zemîn ve âsümân ortasında vâsıta-i rahmet olan bulutları bir mahşer-i acâib gibi muallakta toplayıp dağıtmak, bir ordu gibi istirâhat ettirip vazífe başına da‘vet etmek gibi teshírindeki tecellî-i rubûbiyyet…” [396]

Eski álimler, “Göklerde deniz var, dağlar var” demişler. Bu keşfiyyâtlarının hepsi doğrudur. Zîrâ, yağmur, kar, dolu yüklü bulutlar, dağlar gibi insânın karşısına çıkıyor. [397] Veyâ bu söz, teşbîhât da olabilir. Peki, o yağmur, o kar, o dolu yüklü bulutlar, zararlı birer kitle hâlinde aşağı doğru nasıl düşmüyor? Nasıl oluyor da orada duruyor? Haydi bakalım, bütün beşer toplanıp bu mes’eleyi çözsün!

Bütün dünyânın aklı toplanıp bir akıl olsa, yine de bu mes’eleyi halledemez! O hâlde, bu mu‘cizeyi sâdece ve sâdece kudret-i İlâhiyyeye vermek zorundayız. Başka îzáhı yoktur. “Risâle-i Nûr”un “Sözler” adlı eserinde Nûr Sûresinin 43. âyet-i kerîmesinin tefsîri sadedinde, dağlar cesâmetindeki bulutların teşekkülü ve ondan yağmurun yağdırılması şöyle îzáh edilmiştir:

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللّٰهَ يُزْج۪ى سَحَابًا ثُمَّ يُؤََلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ

Lügat: mahşer-i acâib, bakara sûresi, muntazam, teşekkül, muallak, udre(t), şiddet, sinin