yeryüzünü îmâr etmek, maíşetinizi te’mîn etmek, ilmî, amelî ve edebî sâhalarda ahkâm-ı İlâhiyyeyi icrâ ve tatbîk etmek súretiyle  ubûdiyyet vazífesini edâ etmek maksadına binâen yeryüzüne dağıldınız. Sizi topraktan halk edip yeryüzünde haşr ve neşreden, bin bir isimle müsemmâ olan o Zât-ı Kadîr, elbette öldükten sonra tekrâr sizi topraktan çıkarıp meydân-ı haşirde cem‘ ve neşredecektir.” [19]

İşte, bu âyet-i kerîme, böylece bu makámı ifâde eder. Bin bir isim sáhibi bir Zât’ın vücûb-i vücûd ve vahdetinden bahseder ve böyle bir Zât’ın haşri getireceğinden haber verir. Zîrâ, esmâ-i İlâhiyye haşri iktizá eder, ma‘nâsı haşirsiz olmaz. Elbette, o esmâyı en mükemmel bir súrette gösteren insân, ölüm ile ademe mahkûm olamaz.

Dördüncü Makám-ı Álî olan Makám-ı Rubûbiyyet, gelecek âyet-i kerîmeden tereşşüh etmiştir:

وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَجَعَلَ  بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

“(Ve O’nun) bin bir isim ve sıfatıyla kâinâtı, bâ-husús insânı idâre ve terbiye eden Rab ismiyle müsemmâ bir Zât’ın vücûb-i vücûd ve vahdetine ve bunun netîcesi olarak haşri getireceğine delâlet ve şehâdet eden (âyetlerindendir ki; sizin için nefislerinizden) kendi cinslerinizden (zevceler yaratmıştır.) Nitekim, Hazret-i Havvâ’yı, Âdem (as)’ın kaburga kemiğinden yaratarak onun hayât arkadaşı kılmıştı. Bu zevceleri, (onlarla huzúr ve sükûnet bulasınız diye) yaratmıştır. Bundaki başlıca hikmet ve fayda, onlar ile güzelce kaynaşıp, biribirinize yaklaşmanızdır. Temiz, iffetli olarak yaşayıp evlâd ve torun sáhibi olmanızdır. (Ve) rubûbiyyet sıfatıyla Kendisini size böyle tanıttıran Rabbiniz, (aranızda bir muhabbet ve merhamet te’sîs etmiştir.) Bu muhabbet ve merhamet sâyesinde siz, birer áile teşkîl edersiniz, aranızda meveddet ve merhamet hisleri gelişir. Biribirinizin hayrını, râhatını, hukúkunu korumaya çalışırsınız. (Şübhe yok ki, tefekkür edecek olan bir kavim için) ya‘nî, áile müessesesinde tecellî eden bu rubûbiyyet sıfatını düşünen ve o rubûbiyyet sáhibi Zât’ın emri ve izni dâiresinde áile ferdlerinin idâre ve terbiyesiyle meşgúl olan bir topluluk için (bunda) öyle biribirleriyle ünsiyyet eden ve aralarında meveddet ve merhamet

Lügat: merhamet, meveddet, muhabbet, tefekkür, elbette, iffetli, kaburga, sükûnet, terbiye, binâen, hikmet, mahkûm, sükûn