ya‘nî erkeklerin menfaati için olduğuna dâir bir delîl teşkîl etmektedir.

هُوَ الَّذ۪ى خَلَقَ لَكُمْ مَا فِى الْاَرْضِ جَم۪يعًا “Yerde bulunan şeylerin tamâmını sizin için yarattı” [265] âyet-i kerîmesi de bu ma‘nâyı ifâde etmektedir. Bu ise, kadınların, erkekler gibi birinci derecede mükellef tutulmadıklarını gerektiriyor.

Evet, kadınların yaratılması, erkeklere ihsân edilen ni‘metler zincirindendir. Binâenaleyh, onların, erkeklerin menfaati için yaratılmış olmaları, erkeklerin mükellef tutulduğu tarzda mükellef olmadıklarını; erkeklere olan ni‘meti tamâmlamak için yaratıldıklarını beyân etmek içindir. Bu mes’ele, hem nakil, hem hüküm, hem de ma‘nâ bakımından böyledir.

Nakle gelince; kâinâttaki varlıkların insânlar için yaratıldığını beyân eden “Bakara, 2:29” ve kadınların erkeklerin menfaati için halk edildiğini ifâde eden “Rûm, 30:21” gibi âyet-i kerîmeler bunun delîlidir. 

Hükme gelince; kadın, erkeğin mükellef tutulduğu gibi, “Cum‘a namâzı, cihâd, hılâfet” gibi pek çok ahkâmla ve o ahkâmı icrâ etmekle mükellef tutulmamıştır.

Ma‘nâya gelince; kadın, zayıf yaratılışlıdır, nâziktir, ince rûhludur. Bu yönüyle, çocuğa benzer. Çocuk ise, mükellef tutulmaz. Binâenaleyh, münâsib olan, kadının mükellefiyyete tam ehil olmamasıdır. Fakat, onlar, mükellef tutulmadıkları müddetçe, Elláh’ın biz erkeklere olan ni‘meti tamâmlanmış olmazdı. Zîrâ, azâb müeyyidesi sâyesinde kadın korkar. Böylece kocasına itáat eder ve harâmlardan sakınır. Aksi hâlde, fesâd zuhûr eder, áile hayâtı zedelenirdi.