fer bulsun, felâha ersin. Müellif (ra), “Sözler” adlı eserinde bu âyet-i kerîmenin tefsîri sadedinde şöyle buyurmuştur:

“Hem meselâ, اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ’da bir sükût var, bir ıtlâk var. Neye zafer bulacaklarını ta’yîn etmemiş. Tâ, herkes istediğini içinde bulabilsin. Sözü az söyler, tâ uzun olsun. Çünkü, bir kısım muhátabın maksadı âteşten kurtulmaktır. Bir kısmı yalnız Cennet’i düşünür. Bir kısım, saádet-i ebediyyeyi arzû eder. Bir kısım, yalnız rızá-yı İlâhîyi ricâ eder. Bir kısım, rü’yet-i İlâhiyyeyi gáye-i emel bilir ve hâkezâ… Bunun gibi pek çok yerlerde Kur’ân, sözü mutlak bırakır, tâ ámm olsun. Hazfeder, tâ çok ma’nâları ifâde etsin. Kısa keser, tâ herkesin hissesi bulunsun.

“İşte, الْمُفْلِحُونَ der. Neye felâh bulacaklarını ta’yîn etmiyor. Gûyâ, o sükûtla der: ‘Ey Müslümânlar! Müjde size. Ey müttekí! Sen Cehennem’den felâh bulursun. Ey sálih! Sen Cennet’e felâh bulursun. Ey árif! Sen rızá-yı İlâhîye nâil olursun. Ey áşık! Sen rü’yete mazhar olursun’ ve hâkezâ...”[171]

Cenâb-ı Hak, bizleri muttekílerden eylesin. Cümle murâd ve maksúdumuzu rızásı dâiresinde ihsân ve ikrâm buyursun. Âmîn.

رَبَّنَٓا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ