Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
dalâlet yolunda öyle derin bir elem vardır ki; o
elem, onun vicdânını, tâ derinliklerine kadar yakar, daha Cehennem’e gitmeden Cehennem
azâbını çektirir. Bu adam, ne kadar haktan uzaklaşırsa,
o kadar elemi artar, ziyâdeleşir.
Elláh’a ve âhirete inanan ve
ehl-i hidâyet olan diğer
adam ise, rûhunun ve
vicdânının
tâ en derinliklerinde yüksek bir lezzet ve saádet
hisseder. Daha Cennet’e gitmeden, Cennet’in lezzetini ve saádetini vicdânen ve rûhen
hisseder; ácil bir saádeti kazanır.
Evet, Müellif (ra)’ın buyurduğu
gibi: “
Evet, bir kimse îmân ve
ubûdiyyetle ne kadar kalbini uyandırıp îkáz
ederse, ne kadar
rûhunu ihsâs edip vicdânını
tahrîk ederse, o nisbette lezzeti ve saádeti artar; rûhânî cennetlerin kapısı ona
açılır.
Bu temsîl ve îzáhı, “Lemaát” adlı
eserde,
Hulâsa: Müellif (ra) Hazretleri, bu temsîl ile gösterdi ki; bütün ehl-i küfür ve dalâlet, ister الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ olsun, ister الضَّٓالّ۪ينَ gürûhu olsun, fark etmez, hepsi aynı elem ve sıkıntı içindedirler.
Zîrâ, onların inancına göre; mevcûdât-ı álem aleyhlerinde çalışır;
her şey onlara düşmândır.
Evet,
ehl-i küfür ve dalâlet, bu dünyâda, kalben ve rûhen ve
vicdânen ma’nevî bir cehennem içinde yaşadıkları
gibi; dâr-ı beká olan âhiret áleminde dahi hakíkí ve ebedî bir Cehennem’de yaşayacak,
elem çekecek ve azâb görecektir. O elemlerden kurtuluş çâresi
yoktur. Kurtuluşu, îman ve hidâyette bulan ve sırât-ı
müstekím ashâbı olan ehl-i îmân ve táat ise, bu álemde
ma’nevî bir Cennet’de, huzúr ve saádet içinde oldukları
gibi; âhirette de hakíkí Cennet’de, saádet-i ebediyyeye mazhardırlar.
Müellif (ra), şöyle
buyuruyor:
“Îmân, bir ma’nevî tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor. Küfür ise ma’nevî bir zakkúm-i Cehennem tohumunu saklıyor.