HÜVE NÜKTESİ

باِسْمِهِ سُبْحَانَهُ  وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

 اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا

           Çok azîz ve sıddîk kardeşlerim;

         Kardeşlerim! لَا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ve قُلْ هُوَ اللَّهُ daki  هُوَlâfzında yalnız maddî cihette  cihette bir seyâhât-ı hayâliye-i fikriyede hava sahîfesinin mütâleasıyla ânî bir sûrette görünen bir zarîf nükte-i tevhîdde meslek-i îmâniyenin hadsiz derece kolay ve vücûb derecesinde sühûletli bulunmasını ve şirk ve dalâletin mesleğinde hadsiz derece müşkilâtlı, mümteni’ binler muhâl bulunduğunu müşâhede ettim.

          Gàyet kısa bir işâretle o geniş ve uzun nükteyi beyân edeceğim.

On Üçüncü Söz’den

HÜVE NÜKTESİ

 لَا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ve قُلْ هُوَ اللَّهُ  daki  هُوَlafzının nüktesi. Ya’nîهُوَ  lafzının merci’i zikredilmediği halde, gâib zamîrinin kullanılmasının hikmeti ve ince sırrı.