• Metin
  
  
•      İşte ehl-i küfrün ve tabiiyyun ve maddiyyunların mesleklerinde değil bir muhal, belki zerreler adedince muhaller ve imtinalar ve müşkilâtlar aşikâre görünüyor. Eğer Sâni'-i Zülcelal'e verilse, hava bütün zerratıyla onun emirber neferi olur. Birtek zerrenin muntazam birtek vazifesi kadar kolayca, hadsiz küllî vazifelerini Hâlıkının izniyle ve kuvvetiyle ve Hâlıka intisab ve istinad ile ve Sâni'inin cilve-i kudreti ile bir anda şimşek sür'atinde ve هُوَ telaffuzu ve havanın temevvücü sühuletinde yapılır.
•  
  
• Şerh
  
  
• İşte ehl-i küfrün) inkârcıların (ve tabiiyyûn) tabiata te’sîr verenlerin (ve maddiyyûnların) maddeye te’sîr verenlerin (mesleklerinde değil bir muhâl belki zerreler adedince muhâller ve imtinâ’lar) imkânsızlıklar (ve müşkilâtlar) zorluklar (âşikâre) açıkça (görünüyor. Eğer Sâni’-ı Zülcelâle verilse, hava bütün zerrâtıyla) zerreleriyle (O’nun emirber) emir dinleyen (neferi) askeri (olur. Bir tek zerrenin muntazam) kànûn dâiresinde, intizâmlı (birtek vazîfesi kadar kolayca, hadsiz küllî vazîfelerini Hàlık’ının izniyle ve kuvvetiyle ve Hàlık’a intisâb) mâiyyetine girip O’na mensûb olmak, bağlanmak (ve istinâd) kuvvetine dayanmak (ile ve Sâni’ın cilve-i kudreti) kudretinin cilvesi (ile bir anda şimşek sür’atinde ve hüve telâffuzu) söylenmesi (ve havanın temevvücü) dalgalanması (suhûletinde) kolaylığında (yapılır.)
• İki şey devâmlı هُوَ diyor:
• Biri: İnsan ve hayvanın nefesi.
• Diğeri ise: Hava unsurudur.
•         Evet bütün insanlar ve hayvanlar her ne zaman nefes alıp verse hep  هُوَder ve bunu gayr-ı ihtiyârî söyler. Demek enfâs-ı insanîye ve hayvânîye  هُوَdeyip, Ellâh’ı zikrediyor. Rüzgâr da هُوَ deyip, Ellâh’ı çağırıyor.
  

Lügat: aşikâr(e), maddiyyun, tabiiyyun, muntazam, telaffuz, temevvüc, emirber, intisab, istinad, udre(t), hadsiz, insanî, rüzgâr, sür'at, tabiat, vazife, imkân, inkâr, küllî