ZEYL

CİN SÛRESİ’NİN 18. ÂYET-İ KERÎMESİNİN

 BU ASRA BAKAN VECH-İ İ’CÂZI

VE MA’NÂ-İ İŞÂRÎSİ

 

وَاَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًا

Bu âyet-i kerîme, sarîhî ma’nâsıyla şöyle fermân eder: “(Ve) bana vahyolundu ki: (Şübhesiz mescidler, Elláh içindir.) Ma’bûd-i Bi’l-hakk’a ibâdet ve táat için binâ edilmiştir. (O hâlde, Elláh ile berâber hîç bir kimseye ibâdet etmeyin.)” [315]

Ayet-i kerîmede geçen الْمَسَاجِدَ kelimesi, gelecek ma’nâlara muhtemeldir:

Birinci ma’nâ: Namâz kılmak ve ibâdet etmek için binâ edilmiş mukaddes mekânlar demektir. Bu ma’nâya göre, âyet-i kerîme; “Câmiler, Elláh’a ibâdet etmek için inşâ edilmiş mekânlardır. O hâlde, câmilerde Elláh’ın gayrısını çağırmayın; Elláh’tan başkasına ibâdet etmeyin” emreder.

İkinci ma’nâ: Şerîat-ı Garrâ-i Muhammediyye (asm)’da namâz kılmak ve ibâdet etmek yalnız câmilere hasredilmiş olmadığından, bütün yeryüzü murâddır. Bu ma’nâya göre, âyet-i kerîme; “Yeryüzü sizin için bir mesciddir. Namâz vakti girdiğinde, her yerde namâzınızı kılabilirsiniz. Yeryüzü mescidinde Elláh’tan gayrısına ibâdet etmeyin. İlmî, amelî ve edebî sâhalarda ahkâm-ı İlâhiyyeyi icrâ ve tatbîk etmek súretiyle tevhîd-i hakíkíyi ikáme edin” emreder. Hazret-i Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

Lügat: peygamber, muhammed, muhtemel, mukaddes, birinc, ediyye, kelime, mescid, âmile