Şerh

“Evet, nasıl ki insân küçük bir Álemdir, yıkılmaktan kurtulamaz. Álem dahi büyük bir insândır, o dahi ölümün pençesinden kurtulamaz. O da ölecek, sonra dirilecek veyâ yatıp sonra subh-i haşirle gözünü açacaktır. Hem nasıl ki kâinâtın bir nüsha-i musaggarası olan bir şecere-i zî-hayât, tahrîb ve inhilâlden başını kurtaramaz. Öyle de: Şecere-i hılkatten teşâüb etmiş olan silsile-i kâinât ta’mîr ve tecdîd için, tahrîbden, dağılmaktan kendini kurtaramaz. Eğer dünyânın ecel-i fıtrîsinden evvel irâde-i ezeliyyenin izni ile háricî bir maraz veyâ muharrib bir hâdise başına gelmezse ve onun Sáni’-ı Hakîm’i dahi ecel-i fıtrîden evvel onu bozmazsa; herhâlde hattâ fennî bir hesâb ile bir gün gelecek ki:

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۞ وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ۞ وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۞

 اِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ ۞ وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ ۞ وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ

ma’nâları ve sırları, Kadîr-i Ezelî’nin izni ile tezáhür edip, o dünyâ olan büyük insân sekerâta başlayıp acîb bir hırıltı ile ve müdhiş bir savt ile fezáyı çınlatıp dolduracak, bağırıp ölecek; sonra emr-i İlâhî ile dirilecektir.” [219]

Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, Risâle-i Nûr’un pek çok yerinde, husúsan şerh ve îzáhını yaptığımız “Onuncu Söz” ve “Yirmi Dokuzuncu Söz”de, insânın ölümü ve asırların ölümü gibi; şu kıyâmet ve haşrin dahi hadsiz delîllerini Kur’ân’dan çıkararak isbât ve îzáh ettiğinden, bu hakíkati o gibi eserlere havâle edip burada háricî dünyânın zevâl ve fenâ içinde nasıl yuvarlandığını îzáh eden ve dünyânın zamân ve mekân i’tibâriyle yedi cihetle zelzeleli ve zevâle ma’rûz olduğunu isbât eden Müellif (ra)’ın şu gelecek ifâdelerini zikretmekle iktifâ ediyoruz:

“Nasıl elimizdeki sâat, súreten sâbit görünüyor; fakat içindeki çarkların harekâtıyla, dâimî içinde bir zelzele ve âlet ve çarklarının ıztırâbları vardır. Aynen onun gibi, kudret-i İlâhiyyenin bir sâat-i kübrâsı olan şu dünyâ, záhirî sâbitiyyetiyle berâber, dâimî zelzele ve tagayyürde, fenâ ve zevâlde yuvarlanıyor. Evet, dünyâya zamân girdiği için, gece ve gündüz, o sâat-i kübrânın sâniyelerini sayan iki başlı bir mil hükmündedir. Sene, o sâatin dakíkalarını sayan bir ibre vaz’ıyyetindedir. Asır

Lügat: ezeliyye, muharrib, tagayyür, şecer(e), harekât, kurt(a), silsile, udre(t), zelzele, hadsiz, hâdise, silsil, hâdis