Şerh

bütün bu işler, şerîattaki şartlarına riáyetle yapılırsa, o şartları emreden ve nehyeden Cenâb-ı Hak, gözün önünde hâzır olur. O vakit, bunda gaflete bir mecâl olmaz.” [151]

Hem aynı mektûbunda şöyle demiştir;

“Cenâb- Hakk’ın isim ve sıfâtlarını zikretmek, hudûd-i şer’ıyyeye mürâatla hâsıl olan  zikrin  bir  vesîlesidir.” [152]

Suâl: Mâdem şerîata ittiba’ etmek, en yüksek ve en kısa velâyet yoludur ve ona tam ma’nâsıyla ittiba’ edenin başka bir şeye ihtiyâcı yoktur. Bu durumda, tarîkatlar niçin zuhûr etmiştir?

Elcevâb: İmâm-ı Rabbânî (ra) ve Üstâd Bedîuzzamân (ra)’ın dediği gibi; tarîkat ve hakíkat, şerîata hádimdirler. Tarîkat, şerîata ittiba’ etmenin bir unvânıdır; ayrı bir şey değildir. İsmin değişmesi, ma’nâyı değiştirmez. Ancak, tarîkatlarda görülen fazladan âdâb ve usûller ve nâfileler ise, şerîatın ittibâındaki eksiklikleri tamâmlamak içindir. Meselâ; farz namâzı hakkıyla kılan ve bu namâz vâsıtasıyla bir nev’ı Mi’râc’a mazhar olan, ya’nî Üstâd Bedîuzzamân (ra)’ın “On Birinci Söz”de anlattığı gibi bir namâzı kılan ve fikren Arş’a çıkarak cümle mahlûkátın ibâdetlerini kendi nâmına Cenâb-ı Hakk’a takdîm eden, böylece ubûdiyyet-i külliyyeyi îfâ eden bir ferdin, daha başka nâfilelere ihtiyâcı yoktur. Ancak, bu farz namâzı hakkıyla edâ edemeyen bir kişi, elbette nâfilelerle farzlardaki kusúrunu telâfî etmek mecbûriyyetindedir.

İşte bu sırra binâen, velâyet-i kübrâ ehli olan verese-i nübüvvet, farzlarla Elláh’a yaklaşır ve farzları tekmîl eden sünnetlere de riáyet ederler. Velâyet-i suğrâ sáhiblerinin mesleği ise, nâfilelerle Elláh’a yaklaşmaktır. Bu sebeble, velâyet-i kübrâ ehli, daha fazíletli ve yolları daha kısadır. Evvel de beyân edildiği üzere, sünnet-i seniyye, husûsan sünnet ta’bîrinde dâhil olan farzlar, risâletten ve akrebiyyet-i İlâhiyyeden gelmektedir. Nâfileler ise, velâyet-i suğrâdan ve kurbiyyet-i İlâhiyyeden gelmektedir.

Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, “Şu kısa tarîkın evrâdı, ittibâ-ı sünnettir; ferâizi işlemek, kebâiri terk etmektir. Ve bi’l-hássa, namâzı ta’dîl-i erkân ile kılmak,

Lügat: akrebiyyet, kurbiyyet, nübüvvet, elbette, seniyye, übüvvet, binâen, birinc, ferâiz, fikren, sünnet, dâhil