Şerh

taklîdî bulunan ve tahkík derecesine girmeyenlere, ba’zan zayıf olanları takviye ve vesveseli şübhelilere kanâat vermek içindir. Hâlbuki, Risâle-i Nûr’un îmânî hakíkatlerine gösterdiği hüccetler, hîçbir cihette vesveselere meydân vermediği gibi, kanâat vermek cihetinde kerâmetlere, keşfiyyâtlara hîç ihtiyâc bırakmıyor. Onun verdiği îmân-ı tahkíkí, keşfiyyât, zevkler ve kerâmetlerin çok fevkınde olmasından, hakíkí şâkirdleri, öyle kerâmet gibi şeyleri aramıyorlar.

“Sâlisen: Risâle-i Nûr’un bir esâsı, kusúrunu bilmekle mahviyyetkârâne yalnız rızá-i İlâhî için rekábetsiz hizmet etmektir. Hâlbuki, kerâmet sáhibleri ve keşfiyyâttan zevklenen ehl-i tarîkatın mâbeynindeki ihtilâf ve bir nev’ı rekábet ve bu enâniyyet zamânında, ehl-i gafletin nazarında, onlara sû-i zan edip, o mübârek zâtları, benlik ve enâniyyetle ithâm etmeleri gösteriyor ki; Risâle-i Nûr’un şâkirdleri, şahsı için kerâmet ve keşfiyyâtlar istememek, peşinde koşmamak lâzım ve elzemdir.

“Hem onun mesleğinde şahsa ehemmiyyet verilmiyor. Şirket-i ma’neviyye ve kardeşler, biribirinde tefânî noktasında Risâle-i Nûr’un mazhar olduğu binler kerâmet-i ilmiyye ve intişâr-ı hizmetteki teshîlât ve çalışanların maíşetindeki bereket gibi ikrâmât-ı İlâhiyye umûma kâfî gelir; daha başka şahsí kemâlât ve kerâmeti aramıyorlar.

“Râbian: Dünyânın yüz bahçesi, fânî olmak haysiyyetiyle, âhiretin bâkí olan bir ağacına mukábil gelemez. Hâlbuki, hâzır lezzete meftûn kör hissiyyât-ı insâniyye, fânî, hâzır bir meyveyi, bâki, uhrevî bir bahçeye tercîh etmek cihetiyle, nefs-i emmâre bu hâlet-i fıtriyyeden istifâde etmemek için Risâle-i Nûr şâkirdleri ezvâk-ı rûhâniyyeyi ve keşfiyyât-ı ma’neviyyeyi dünyâda aramıyorlar.

“Risâle-i Nûr şâkirdlerine bu noktada benzeyen eskiden bir zât, haremiyle berâber büyük bir makámda bulundukları hâlde, maíşet müzáyakası yüzünden haremi, demiş zevcine: ‘İhtiyâcımız şedîddir.’ Birden, altından bir kerpiç yanlarında hâzır oldu. Haremine dedi: ‘İşte, Cennet’teki bizim kasrımızın bir kerpicidir.’ Birden o mübârek hánım demiş ki: ‘Gerçi çok muhtâcız ve âhirette de çok böyle kerpiçlerimiz var; fakat fânî bir súrette bu záyi’ olmasın, o kasrımızdan bir kerpiç noksán olmasın. Duá et, yerine gitsin; bize lâzım değil.’ Birden yerine gitti, keşifle gördüler diye rivâyet edilmiş.

“İşte bu iki kahramân ehl-i hakíkat, Risâle-i Nûr şâkirdlerinin dünyâya áid

Lügat: ehl-i gaflet, ehl-i hak, mahviyyet, sâlis(e), bereket, sâlisen, takviye, vesvese, hizmet, hüccet, uhrevî, âhiret, gerçi, istif, âhire, şübhe