“Resûl-i Ekrem aleyhi’s-salâtü ve’s-selâm, masnûát içinde en mükemmel ferddir ve mahlûkát içinde en mümtâz şahsıyyettir.

“Hem san‘at-ı İlâhiyyeyi, bir velvele-i zikr u tesbîh ile teşhîr ediyor ve istihsân ediyor.

“Hem esmâ-i İlâhiyyedeki cemâl ve kemâl hazînelerini, lisân-ı Kur’ân ile açmıştır.

“Hem kâinâtın âyât-ı tekvîniyyesinin, Sáni‘ınin kemâline delâletlerini, parlak ve kat‘í bir súrette lisân-ı Kur’ân’la beyân ediyor.

“Hem küllî ubûdiyyetiyle, rubûbiyyet-i İlâhiyyeye âyînedârlık ediyor.

“Hem mâhiyyetinin câmiıyyetiyle, bütün esmâ-i İlâhiyyeye bir mazhar-ı etemm  olmuştur.”[201]

Mâdem o zât (asm), Elláh katında en makbûl ve en sádık kuldur. Öyle ise, -hâşâ- Elláh’a iftirâ etmez. O hâlde, söylediklerinin hepsi hak ve hakíkattir. Bi’l-hássa tevhîd ve haşir gibi en a‘zam mes’elelere dâir söyledikleri sözler, nev-ı beşer için son derece ehemmiyyetlidir. O hâlde, onun sünnetine ittibâ‘ edelim ki, kurtuluşa nâil olalım.