Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

ettiğimden; bütün ni‘metlerin başı ve ni‘metleri hakíkí ni‘met yapan ve bütün zî-şuúru ademin hadsiz musíbetlerinden kurtaran, yalnız saádet-i ebediyye olabilir. Ve benim o küllî ma‘nâma mukábele eder.’

“Evet, her mü’min namâzlardan sonra, her gün hîç olmazsa yüz elliden ziyâde  اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ , اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ şer‘an demesi ve ma‘nâsı da ezelden ebede kadar bir hadsiz geniş hamd ü şükrü ifâde etmesi, ancak ve ancak saádet-i ebediyyenin ve Cennet’in peşin bir fiatı ve muaccel bir bahâsıdır. Ve dünyânın kısa ve fânî elemlerle âlûde olan ni‘metlerine münhasır olmaz ve mahsús değil ve onlara da ebedî ni‘metlere vesîle olmaları cihetiyle bakar, şükr  eder.” [50]

Hem bu zamân çarkının dönmesinde azím bir tasarrufât-ı İlâhiyye görünüyor. Elbette bu tasarrufât-ı azímeyi yapan Zât, nihâyetsiz kudret sáhibidir. Kıyâmet ve haşri getirmek, böyle nihâyetsiz kudret sáhibi bir Zât’a ağır gelmez. Evet, her güz ve kış mevsiminde hadsiz mevcûdâtı ölüme mahkûm edip her bahâr ve yaz mevsiminde kısmen aynen, kısmen mislen ihyâ ve iáde eden bir Zât-ı Kadîr, elbette kıyâmet ve haşri getirmekten áciz olamaz.

İşte,  اَللّٰهُ اَكْبَرُ kelime-i kudsiyyesi, bu ma‘nâyı ifâde eder. Mü’min de namâzında اَللّٰهُ اَكْبَرُ  demekle mükellef tutulmuştur.

اَللّٰهُ اَكْبَرُ kelime-i kudsiyyesinin ma‘nâsının haşre nasıl

Lügat: tasarrufât, ebediyyen, tasarruf, elbette, kurt(a), muaccel, udre(t), ediyye, hadsiz, kelime, mahkûm, mevsim, küllî, simin, sinin