Dokuzuncu Söz/Metin

Ya‘nî, rubûbiyyetin saltanatı nasıl ki ubûdiyyeti ve itáati ister…

Şerh

daha geniş bir tarîktir ki; Rahîm ismine îsál eder. Hem tefekkür dahi aşk gibi, belki daha zengîn, daha parlak, daha geniş bir tarîktir ki; Hakîm ismine îsál eder.” [30]

Hulâsa: Müellif (ra), Risâle-i Nûr Mesleği’nde “acz-i mutlak” ve “fakr-ı mutlak”ı esâs tutuyor. Bu ise, bütün kemâlâtın kayıdsız şartsız Elláh’a; noksánlıklar ve ademiyyâtın ise insâna áid olduğunu kabûl etmektir.

Peki, “acz, fakr, naks ve kusúr” en fazla nerede hiss edilir? İnsân, o mertebeyi en fazla nerede kazanır? Namâzda. Onun için, Risâle-i Nûr’un ana mesleği; sünnet-i seniyyeye ittibâ‘ etmek, ferâizi işlemek, kebâiri terk etmek; bi’l-hássa namâzı, ta‘dîl-i erkâna riáyet ederek Üstâd Bedîuzzamân Hazretlerinin ta‘rîf ettiği şekilde mütefekkirâne kılmak, namâzın sonundaki tesbîhâtı yapmaktır. İşte bu ders (Dokuzuncu Söz), ubûdiyyetin hakíkati ve esâsı olan böyle bir namâzı kılmaya vesîledir. Müellif (ra) şöyle buyuruyor:

“Şu kısa tarîkın evrâdı: İttibâ-ı sünnettir, ferâizi işlemek, kebâiri terk etmektir ve bi’l-hássa namâzı ta‘dîl-i erkân ile kılmak, namâzın arkasındaki tesbîhâtı yapmaktır. [31]

(Ya‘nî, rubûbiyyetin saltanatı nasıl ki ubûdiyyeti ve itáati ister...) Rubûbiyyet kelimesinin ma‘nâsı; daha önce ifâde edildiği gibi: “Her bir şeyi, yavaş yavaş kemâline kavuşturmaktır.”

Lügat: sünnet-i seniyye, saltanat, tefekkür, mertebe, seniyye, ferâiz, kelime, sünnet, dilir, sinin, şekil