Dokuzuncu Söz/Metin

     Hem emr-i  كُنْ فَيَكُونُ ’den gelen bir sayha-i ihyâ ve îkáz ile yine bahârda kısmen aynen, kısmen mislen haşr olup, kıyâm edip, kemerbeste-i hizmet-i Mevlâ oldukları gibi;

Şerh

bekáda, saádet-i ebediyyede muhâfaza etsin.  Müellif (ra), şöyle buyuruyor:

“Mevte, ecele dost bakarım, sen gibi korkmam.

“Kabre gülerekten girerim, sen gibi ürkmem.

“Ejder ağzı, vahşet yatağı, hîçlik boğazı; sen gibi görmem.

“Ahbâba kavuşturur beni, kabirden darılmam, sen gibi kızmam.” [217]

(Hem emr-i كُنْ فَيَكُونُ ’den gelen bir sayha-i ihyâ ve îkáz ile)… Kadîr-i Zü’l-Celâl, melek-i Ra‘d’ın sayhasına öyle bir hásıyyet vermiştir ki; o sayha ile hem yeryüzünü ihyâ eder; hem táğí ve bâğí akvâmı, dünyevî azâb ile tehdîd eder; hem de haşrin bahârında mevcûdât-ı álemin ihyâsını ihtár eder. (Yine bahârda kısmen aynen,) ağaç ve otların kökleri gibi (kısmen mislen) yapraklar ve meyveler gibi (haşr olup, kıyâm edip, kemerbeste-i hizmet-i Mevlâ oldukları gibi)… Kış mevsiminde vefât eden mahlûkát için, bahâr mevsiminde birden ihyâ emri gelir. Her mahlûk, hem hayâta mazhariyyette, hem de hayâttan terhís edildiğinde Hálık’ının emrine itáat ettiği gibi; kendilerine bir gün ihyâ emri geldiğinde yine aynı itáati gösterir.

Lügat: kemerbeste, ariyyet, dünyevî, sayh(a), ediyye, hizmet, mevsim, vahşet, simin