Dokuzuncu Söz/Metin

Ve Resûl-i Ekrem’ine selâm etmekle bîatını tecdîd ve evâmirine itáatını izhâr edip…

Şerh

Ya‘nî: ‘Bütün zî-hayâtların hayâtlarıyla gösterdikleri tesbîhât-ı hayâtiyye ve Sáni‘lerine takdîm ettikleri fıtrî hediyyeler, ey Rabbim Sana mahsústur. Ben dahi bütün onları tasavvurumla ve îmânımla Sana takdîm ediyorum.'

“Evet, nasıl ki Resûl-i Ekrem (asm) اَلتَّحِيَّاتُ kelimesiyle, bütün zî-hayâtın ibâdât-ı fıtriyyelerini niyyet edip takdîm ediyor. Öyle de: Tahiyyâtın hulâsası olan اَلْمُبَارَكَاتُ kelimesiyle de, bütün medâr-ı bereket ve tebrîk ve bârekelláh dediren ve ‘mübârek’ denilen ve hayâtın ve zî-hayâtın hulâsası olan mahlûklar, husúsan tohumların ve çekirdeklerin, dânelerin, yumurtaların fıtrî mübârekiyyetlerini ve bereketlerini ve ubûdiyyetlerini temsîl ederek, o geniş ma‘nâ ile söylüyor. Ve mübârekâtın hulâsası olan اَلصَّلَوَاتُ kelimesiyle de, zî-hayâtın hulâsası olan bütün zî-rûhun ibâdât-ı mahsúsalarını tasavvur edip dergâh-ı İlâhî’ye o ihâtalı ma‘nâsıyla arz ediyor. Ve اَلطَّيِّبَاتُ kelimesiyle de, zî-rûhun hulâsaları olan kâmil insânların ve melâike-i mukarrebînin, salevâtın hulâsası olan tayyibât ile nûrânî ve yüksek ibâdetlerini irâde ederek Ma‘bûd’una tahsís ve takdîm eder.” [178]

(Ve) tahiyyâtın sonunda (Resûl-i Ekrem’ine selâm etmekle bîatını tecdîd ve evâmirine itáatını izhâr edip)… 

Lügat: mukarreb, tasavvur, tayyibât, bereket, mukarre, dergâh, ediyye, hediyy, kelime, kâmil