Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

yâya áid âsârının dahi yeryüzünden silindiği, dünyâda tamâmen unutulup gittiği zamân ki; yatsı vakti, bu tabakayı hátırlatır.

Nasıl ki; akşâm vakti olduğunda Güneş batar, fakat gündüzün âsârı bir müddet daha devâm eder. Yatsı vaktinde ise, gündüzün âsârı tamâmen kaybolup bam başka bir gece álemi onun yerini alır. Öyle de, insân öldüğünde, onun dünyevî âsârı dahi bir müddet arkasından devâm eder, hâfızalarda ve hátıralarda ma‘nen yaşar. Bu vakit, dördüncü tabaka olan akşâm namâzının nümûnesi olan vakittir. Fakat, bir müddet sonra o dünyevî eserler de kaybolur ve artık ondan bahs edilmez, o kimse hátırlanmaz olur. İşte o zamân, kişinin tamâmen bu dünyâ ile alâkası kesilmiş ve o kimse, başka bir áleme bütün bütün göçmüş olur. İşte, yatsı namâzının ihtár ettiği devir, bu devirdir.

Dünyânın ömrü de beş devirdir:

1. İbtidâ-i hılkat-i álem devridir. Ya‘nî, álemin altı günde yaratılışının birinci günüdür ki; sabâh namâzı vakti, bu devri hátırlatır.

2. Hazret-i Âdem (as)’ın dünyâya geldiği devir ki; öğlen namâzı vakti, bunu hátırlatır.

3. Hazret-i Muhammed (sav)’in peygamber olarak gönderildiği devir ki; ikindi namâzı vakti, bu devri hátırlatır.

4. Kıyâmetin başlangıç devri ki; akşâm namâzı vakti, bunu hátırlatır.

5. Dünyânın tamâmen yıkılıp dünyâya áid hîç bir âsârın kalmadığı zamândır. İşte, yatsı namâzı vakti de bu devri hátırlatır.

Farz olan namâz ibâdetinin edâ edildiği bu beş vakitten baş-

Lügat: peygamber, muhammed, dünyevî, birinc, gönder