DÖRDÜNCÜ NÜKTE: Nasıl ki; haftalık bir sâatin sâniye ve dakíka ve sâat ve günlerini sayan milleri biribirine bakarlar, biribirinin misâlidirler ve biribirinin hükmünü alırlar. Öyle de, Cenâb-ı Hakk’ın bir sâat-i kübrâsı olan şu álem-i dünyânın sâniyesi hükmünde olan gece ve gündüz deverânı ve dakíkaları sayan seneler ve sâatleri sayan tabakát-ı ömr-i insân ve günleri sayan edvâr-ı ömr-i álem biribirine bakarlar, biribirinin misâlidirler ve biribirinin hükmündedirler ve biribirini hátırlatırlar.

“Birinci Nükte”de; namâzın ma‘nâsı ta‘rîf edildi. Ya‘nî, Cenâb-ı Hakk’ın celâl, kemâl ve cemâlini görüp celâline karşı kavlen ve fiilen سُبْحَانَ اللّٰهِ  kemâline karşı lafzen ve amelen اَللّٰهُ اَكْبَرُ ve cemâline karşı da kalben, lisânen ve bedenen اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ  demektir.

“İkinci Nükte”de ise; ibâdetin ma‘nâsı ta‘rîf edildi. Ya‘nî, kulun kendisinin ve álemin acz, fakr ve kusúrunu derk edip, buna