30) Ümmü Se­le­me (ra)’dan ri­vâ­ye­te göre, Re­sûl-i Ekrem (sav) Efen­di­miz şöyle bu­yur­muş­tur:

“Ko­ca­nın zev­ce­si üze­rin­de­ki hakkı şudur ki, ko­ca­sı cimâ (cinsî mü­nâ­se­bet) arzû et­ti­ği zamân da’ve­ti­ne îcâ­bet et­me­si ve ko­ca­sı­nın izni ol­ma­dan bir gün dahi olsa nâ­fi­le oruç -farz oruç müs­tes­nâ- tut­ma­ma­sı­dır. Eğer ko­ca­sı­nın izni ol­ma­dan (nâ­fi­le) oruç tu­tar­sa gü­nâh­kâr olur ve ondan kabûl olun­maz. Ve ko­ca­sı­nın evin­den izni ol­ma­dan bir şey ver­me­me­si; izin­siz bir şey ver­di­ği tak­dîr­de ko­ca­sı­na mü­kâ­fat ve­ri­lir, ve­bâ­li de ka­dı­nın boy­nun­da kalır. Ve ko­ca­sı­nın izni ol­ma­dan evin­den dı­şa­rı çık­ma­ma­sı. İzin­siz evin­den dı­şa­rı çık­tı­ğı zamân, tevbe edin­ce­ye kadar veyâ eve dö­nün­ce­ye kadar Elláh ve gazab me­lek­le­ri ona la’net eder.”  [179]

1) Elláh’ın Re­sû­lü (sav), ka­dın­la­rı zik­re­de­rek şöyle bu­yur­du: “Gebe ka­lı­cı­dır­lar, do­ğu­ru­cu­dur­lar, em­zi­ri­ci­dir­ler, ev­lâd­la­rı­na şef­kat gös­te­ri­ci­dir­ler. Eğer ko­ca­la­rı­na karşı yap­tık­la­rı nan­kör­lük ol­ma­say­dı, on­la­rın namâz kı­lan­la­rı Cen­net’e gi­re­cek­ti.”  [180]

32) “(İsrâ ge­ce­sin­de veyâ uy­ku­da) âteşe mut­ta­li’ oldum. Bak­tım ki, âteş­te bu­lun­la­rın çoğu ka­dın­lar­dı.” Bu arada ka­dın­lar, “Neden durum böy­le­dir ya Re­sû­lelláh?” diye sor­du­lar. Bunun üze­ri­ne Re­sû­lulláh (sav), “Çokça la’net okur­lar ve ko­ca­la­rı­nın iyi­lik­le­ri­ni inkâr eder­ler de ondan” ce­vâ­bı­nı verdi. [181] 

33) “Cen­net’e mut­ta­li’ oldum, bak­tım gör­düm ki, Cen­net âhâ­lî­si­nin en azını ka­dın­lar teş­kîl eder­ler. Bu durum kar­şı­sın­da sor­dum: ‘Ka­dın­lar ne­re­de?’ Cen­net házini bana şu ce­vâ­bı verdi: ‘On­la­rı iki kır­mı­zı şey, ya’nî altın ve süslü el­bi­se­ler Cen­net’te meşgúl etti.’ ” [182]