Şerh

dünyânın çabucak yok olacağını düşünmez, üzerine düşen vazîfeleri îfâda bulunmaz, nefsinin hevâsına tâbi’ olarak geçici bir zevk ve sefânın esîri olur. Bu cihetle dünyâ kendisini aldatmış, kendisini ebedî bir saâdetten mahrûm bırakmış bulunur.”

Saîd b. Cübeyr der ki: “Dünyâ, eğer seni âhireti istemekten gàfil bulundurmuş ise, bir aldanma metâıdır. Yok, eğer seni rızây-ı İlâhî’yi ve âhireti taleb için da’vet etmiş bulunursa, artık dünyâ, ne güzel bir metâ ve ne güzel bir vesîledir.”^[1]

Âyet-i kerîmenin devâmında gelen cümleler ise, bu fânî dünyâya bedel bâkì bir Cennet’i nazara verip insânları o bâkì âlemi kazanmaya teşvîk ediyor:

سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَاْلأرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ ذٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

“Ey insânlar! (Rabbinizden bir mağfirete koşunuz) tövbe ve istiğfâr ediniz. O Yüce Ma’bûdunuzun afv ve mağfiretini üzerinize celbetmeye vesîle olan sâlih amelleri îfâya acele ediniz (ve) sâlih amel işlemekle (öyle bir Cennet’e koşunuz ki: onun eni, gök ile yerin eni gibidir.) O Cennet, o kadar büyüktür ki; onun yalnız eni, gök ile yerin enlerine eşittir. Artık onun uzunluğunun ne kadar fazla olduğu düşünülsün. İşte böyle muazzam Cennetler (Ellâh’a ve Peygamberine îman etmiş olanlar için hazırlanmıştır.) Bugün o Cennetler mevcûdtur. (İşte, bu) Cenâb-ı Hakk’ın böyle hazırlamış olduğu Cennet âlemi, (Ellâh’ın lütfudur.) Onun rahmet ve şefkatinin bir eseridir. (Bunu dilediği kimseye verir.) Bu İlâhî bir lütuftur. Bu, o kadar muazzam bir ni’met ve ebedî bir saâdettir ki; hiçbir kimse bunu kendi gayreti ile ve kendi şahsî ameli ile hak etmiş olamaz. (Ve Allâh, pek büyük lütuf sâhibidir.) İşte bunun içindir ki, mü’min kullarına öyle yüce makàmları ihsân buyuracaktır.”^[2]

Lügat: peygamber, muazzam, saâdet, âhiret, şefkat, sinin, âhire, şahsî