Şerh

beht ü hayret içinde kendimi görmekle berâber, istikbâlde de muhakkakü’l-vuku’ olan vefâtım, o zamân vuku’ buluyor gibi göründü ve  فَاِنْ تَوَلَّوْا ilââhir.. Sırrıyla: Bütün mevcûdât, bütün mahbûbat, benim vefâtımla bana arkalarını çevirip beni terkettiler, yalnız bıraktılar. Hadsiz bir deniz sûretini alan ebed tarafındaki istikbâle rûhum sevkediliyordu. O denize ister istemez atılmak lâzım geliyordu.

         İşte o pek acîb ve çok hazîn hâlette iken, îmân ve Kur’ândan gelen bir mededle

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللَّهُ لاَ اِلَهَ اِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ 

âyeti imdâdıma yetişti ve gàyet emniyyetli ve selâmetli bir gemi hükmüne geçti. rûh, kemâl-i emniyyetle ve sürûrla o âyetin içine girdi. Evet, anladım ki; âyetin ma’nâ-yı sarîhinden başka bir ma’nâ-yı işârîsi, beni tesellî etti ki, sükûnet buldum ve sekînet verdi. Evet, nasıl ki ma’nâ-yı sarîhi, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’a der: “Eğer ehl-i dalâlet arka verip senin şerîat ve sünnetinden i’râz edip Kur’ânı dinlemeseler, merak etme! Ve de ki: Cenâb-ı Hak bana kâfîdir. Ona tevekkül ediyorum. Sizin yerlerinize ittibâ’ edecekleri yetiştirir. Taht-ı saltanatı her şeyi muhîttir. Ne âsiler, hudûdundan kaçabilirler ve ne de istimdâd edenler mededsiz kalırlar!” Öyle de ma’nâ-yı işârîsiyle der ki: “Ey insân ve ey insânın reisi ve mürşidi! Eğer bütün mevcûdât seni bırakıp fenâ yolunda ademe giderse, eğer zîhayâtlar senden müfârakàt edip ölüm yolunda koşarsa, eğer insânlar seni terkedip mezâristana girerse, eğer ehl-i gaflet ve dalâlet seni dinlemeyip zulümâta düşerse, merak etme! De ki: Cenâb-ı Hak bana kâfîdir. Mâdem o var, her şey var. Ve o hâlde, o gidenler ademe gitmediler. Onun başka memleketine gidiyorlar. Ve onların bedeline o Arş-ı Azîm sâhibi, nihâyetsiz cünûd u askerinden başkalarını gönderir. Ve mezâristana girenler mahvolmadılar, başka âleme gidiyorlar. Onların bedeline başka vazîfedârları gönderir. Ve dalâlete düşenlere bedel, tarîk-ı hakkı ta’kîb edecek muti’ kullarını gönderebilir. Mâdem öyledir, o her şeye bedeldir. Bütün eşyâ, birtek teveccühüne bedel olamaz!” der.

Lügat: ehl-i dalâlet, ehl-i gaflet, memleket, saltanat, teveccüh, tevekkül, vesselâm, muhakka, sükûnet, gönder, hadsiz, sünnet, istim, sükûn