Şerh

sebebiyle Cehennem’deki bu azâba müstehak olduklarını anlayıp bir daha dünyâya gönderilmeyi ve orada sâlih amel işlemeyi taleb ederler. Ancak onların bu talebleri reddedilecektir.^[1]

Hem ayrıca Cehennem ehlinin dünyâda yaptıkları kötü amelleri ve bâtıl düşünceleri Cehennem’de tecessüm eder, onunla cezâlandırılırlar. Şöyle ki; onların kötü fiil ve sözleri, Cehennem’de zakkùm-i Cehennem’e, yılan ve akreb gibi hayvânât-ı muzırraya inkılâb eder. Şirk gibi bâtıl düşünceleri ise, Cehennem ateşine inkılâb eder ve onunla ta’zîb olunurlar. “Cehennem’de ateş yoktur. İnsân ateşini dünyâdan götürür.” diyorlar. Evet, bu söz doğrudur. Zîrâ insânı bu cezâya müstahak eden, insânın bizzât kendi irâdesiyle işlemiş olduğu şer amelidir. Meselâ; yetîm malını yiyen bir kimsenin karnı, cezâ olarak ateşle doldurulur.^[2]

Dördüncüsü: Levh-i Mahfûz’dur. Bu kâinâtta cereyân eden her hâdise, bâhusûs cin ve insin iyi ve kötü her ameli, Levh-i Mahfûz’a geçer, orada hem yazı, hem de şekil olarak kaydedilir. Levh-i Mahfûz, bütün âleme muhât bir kamera gibidir. Bütün âlem, onun altında kalıyor. Levh-i Mahfûz, nûrdur. Mevcûdât, vücûda gelmeden evvel orada kayıtlı olduğu gibi; vücûda geldiğinde ve vücûddan gittiğinde dahi orada kaydedilir. Müellif (ra) bu konuyla alâkalı olarak şöyle buyuruyor:

“Bütün eşyâ, bütün ahvâliyle vücûda gelmeden ve geldikten sonra ve gittikten sonra yazılıdır ve yazılır ve yazılıyor.”^[3]

          Mevcûdât-ı âlemin maddî sûretleri, bâhusûs cin ve insin amelleri, sinema levhaları sûretinde Levh-i Mahfûz’a geçtiği gibi; her şeyin, bâhusûs cin ve insin amellerinin hakìkati de Levh-i Mahfûz’a geçmekte, orada yansımaktadır. Kısaca; her şeyin hem maddî şekli, hem de ma’nevî şekli orada kaydedilmektedir. Meselâ; bir insân küfre girse, bu adamın hem maddî şekli, Levh-i Mahfûz’da aynen kaydedilir. Hem de ma’nevî şekli, Levh-i Mahfûz’da siyah bir kömür gibi kaydedilir. Zîrâ o andaki hâli odur. Hem meselâ; bir adam gıybet etti. O adamın gıybet ettiği maddî şekli Levh-i Mahfûz’a geçtiği gibi; ma’nevî şekli de pis kokulu, murdar bir eti yiyen bir canavar olarak Levh-i Mahfûz’a geçer. Hîlekâr adam orada

Lügat: cehennem, tecessüm, canavar, cereyân, gönder, götürü, hâdise, dilir, hâdis, şekil