yetlidir. Ma‘lûmdur ki, kale içinden fetholunur. Bugünkü muvaffakıyyete sebeb olan ihlâs kalkarsa, maázelláh, o zamân çok vahîm netîceler tevellüd eder. En büyük düşmanımız nefsimizdir. Onu susturmak için, zannedersem, şu ihtár kâfîdir: “Ey nefs-i nâdân! Beni kandıramazsın. Mâdem ki, peygamber-i azímü’l-kadr bir nebiyyulláh olan Hazret-i Yûsuf aleyhi’s-selâm,

 وَمَا اُبَرِّئُ نَفْس۪ى اِنَّ النَّفْسَ َلاَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّى

demiştir; aldatamazsın! Senden ve senin samîmî yoldaşların cinnî ve insî şeytán, ehl-i bid‘a ve ulemâü’s-sû’ şerlerinden Elláh’a sığınırım.”

Eski Saíd lisânıyla kaleme alınmış olan “Yirmi İkinci Lem‘a”: Zaleme gürûhunun hücûmlarına pek mükemmel müdâfaa ve elyâk ve a‘lâ bir cevâbtır.

فَاللّٰهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ اَرْحَمُ الرَّاحِم۪ينَ

“Otuz Birinci Mektûb”un “Yirmi Beşinci Lem‘a”sı: Maddî ve ma‘nevî bütün hastalıklara mükemmel devâdır. “Altıncı Devâ”nın iki def‘a yazılmasına merâk ettim, hátırıma geldi. Birden yirmi beşe kadar “Devâ”ları topladım, 325 oldu. Tekrâr eden altı numaralı “Devâ”yı da zammedince 331 çıktı. Söylenişte ve yazılışta ekseriyyetle hazfedilen bu rakamlardaki kaldırılmış “bin” sayısını nazar-ı dikkate alırsak 1325 ve 1331’de İslâm áleminin başına gelmiş olan musíbetlere, bu “Lem‘a”da mahfî işâret bulunduğuna hükmeyledim. Basíretli ve nûrlu arkadaşların, daha mahfî hakáik çıkardıklarını ümîd ediyorum. Eski talebenizden Hâfız Hüseyin Efendi’ye bu “Lem‘a”yı babasının vefâtından bir kaç gün sonra, arefe günü Hâfız Ömer Efendi’yle evine gitmek súretiyle okumak nasíb

Lügat: peygamber, tevellüd, hüseyin, seriyye, birinc, dikkat, efendi, ekseri, nebiyy, seriyy, cinnî