Mektûb No: 38

Hulûsí Bey’in mektûbudur.

وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ مِنَ اْلاَزَلِ اِلَى اْلاَبَدِ بِلَا اِنْقِطَاعٍ

Eyyühe’l-Üstâdü’s-Saíd!

Risâle-i Nûr şâkirdlerinin şahsıyyet-i ma‘neviyyelerinde en áciz, en zayıf ve en menfaatsiz bir uzuv olmakla berâber, bu intisâbın verdiği kuvvetle, ma‘nevî efrâdının duálarının ve kudsî himâyelerinin himmetine ve Rabb-ı Rahîm’in kerem ve inâyetine dayanarak, nâil olduğumuz son nûrlu âsârın mütálea ve zavallı muhîtimizdeki neşrinden mütevellid hális sürûrumuza ve nihâyetsiz ma‘nevî duygularımıza tercümân ve lisân-ı acz ile hissiyyâtı izhâra vâsıta, başta muhterem ve çok müşfik ve azîz Üstâda ve onun tevfîk-ı Hüdâ ile en kıymetli muínleri ve Risâle-i Nûr şâkirdlerinin ma‘nevî cisimlerinde dâimâ fa‘ál ve nevvâr nâkil ve nâşirleri olan kardeşlerimize şükrân ve duá borcumuzu iblâğ etmek emel ve niyyetiyle, şu arîzacığı yazmaya başlıyorum.

Evvelâ ulvî ve gaybî kerâmetten bahs edeceğim: “Mecmûatü’l-Ahzab”da “Ercûze” nâmındaki kasíde-i mübâreki Fethi Bey’de buldum. Birçok yerlerini okudum. Fazla tedkík