se, bu bî-çâre de öyle oldum. Bir şey düşünemez, sersem, ádetâ meyyit-i müteharrik bir hâle geldim. Günlerden beri zihnim ve bütün havâssım, hemen tamâmen bu hárika eserle meşgúl. Bu hâlette iken, isti‘dâdımın fevkınde şöyle bir kaç beyit kalbime ve kalemime geldi. Káidesine uygun olarak düzeltemedim. Müşfik Üstâdımın aflarına istinâden yazıyorum. Tashîhi, Üstâdıma ve hablulláha yapışan kardeşlerime bırakıyorum.

“Hulûsí bak gaybî ihbârnâmeye, / Gör Üstâdım neler izhâr eylemiş

“Kitâb-ı Sinân’dan edip tefe’ül, / Hakka ki, kerâmet ibrâz eylemiş.

“ ‘Ümmî Alîm’le [75]Haşiye ‘Sinân-ı Ümmî’de, / Hesâb-ı ebcedle var mutábakat.

“Görünür bakılınca bu tarîkle, / Esmâ-i Üstâdla tam münâsebet.

“Hakkıyla hádimü’l-Kur’ân’dır Üstâd, / İsbâta kâfîdir bu muvâfakat.

“Hayret-bahş esrâra vâkıftır bu zât, / İhvâna deriz haber-i beşâret.

“Sekiz yüz sene evvelinden görmüş, / Hádimü’l-Furkán Bedîuzzamân’ı

“Habîb-i Hudâ hem de Gavs-ı A’zam, / Sultán-ı evliyâ Şâh-ı Geylânî.

“Büyük bir hüsn-i zan eyle, Üstâdım / Seni Kur’ân hádimi eder add..

Lügat: meyyit-i müteharrik, hayret-bahş, havâss, haşiye, meyyit