Mektûb No: 5

 

Bu kere irsâl buyurulan Mektûbâtü’n-Nûr zeyilleri, emsâli gibi hóş, güzel ve bedî‘dir. Eserlerin Nûr ism-i azíminin tecellîsi olduğuna, ihtiyâca ve hâl-i áleme göre yazdırıldığına bence aslâ şübhe kalmamıştır. Bunu küçük bir misâlle te’yîd etmek isterim. Mülhidler çok ileri gidiyorlar. Meselâ: . . . ilâ âhir.

İşte bu ahmakların hezeyânına ve her nev‘ı iğfâllerine ve záhiren süslü lâflarına kanmayarak, îmân ve i‘tikádlarında sâbit-kadem olmaları için erbâb-ı îmâna kuvvet ve zümre-i tuğyâna kahır ve şiddetle ders-i ibret verecek pek münâsebetli sözler, mevzû-ı bahis âsârda ayân-beyân görülmektedir.

Hayfâ ki, bu Nûrlar şimdilik ^[71]Hâşiye li-hikmetin pek mahdûd sâhada ve ancak mü’minler içinde neşredilebilir.

وَالصَّبْرُ مِفْتَاحُ الْفَرَجِ * اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

 

              

Hulûsí

Mektûb No: 6

 

“Otuz İkinci Söz”ün “Üçüncü Mevkıf”ını da Hakkı Efendi kardeşimizle merâk ve dikkatle okuduk. Cidden çok álî mefhûmu var. Tavsífe bu ácizin kudreti olsa, belki bu ikinci nokta için pek ziyâde râhatsız etmeye cesâret ederdim. Heyhât ki,

Lügat: ders-i ibret, udre(t), cidden, dikkat, efendi, hikmet, şiddet, şübhe