münde olduğu gibi. İnşâelláh Hulûsí’nin de Nûrlara nöbet-dârlık sâatleri o nev‘ıdendir.” [40]

“Kardeşlerim!

“Bu def‘a ‘Meyve Risâlesi’nin tam kıymetini bilen ve kendine ‘Meyveci’ nâmını veren Risâle-i Nûr santralcısının yazdığı mektûb, beni çok memnûn eyledi. Çünkü, Hulûsí, Hakkı gibi yirmi seneye yakın bir zamândan beri mâbeynlerinde olan samîmâne dostluk ve kardeşlik tam devâm ve sebât ettiği gibi; onların Risâle-i Nûr’a karşı alâka ve irtibât ve sadâkatları, aynen mâbeynlerindeki hálisáne münâsebetleri gibi hem devâm ediyor, hem metânet kesbediyor, árızalarla sarsılmıyor. Cenâb-ı Hakk’a şükrediyorum ki; böyle hális, muhlis ve başkalarına hüsn-i misâl olan sádık şâkirdleri Risâle-i Nûr’a vermiş ki, dâimî hakta hulûs ile ve Nûr hizmetinde sabır içinde şükrediyorlar.” [41]

“Bu def‘a görüşmediğim buranın korkak müftüsü vâsıtasıyla, Hulûsí’nin Kars’tan bir mektûbunu birâderzâdem Nihâd’ın mektûbuyla aldım. Elhakk o kardeşimiz, dâimâ fevka’l-áde sadâkatını ve Nûrlara kuvvetli alâkasını muhâfaza ediyor. Ma‘nidâr bir tevâfuktur ki, bilmediğim hâlde, Nihâd’ın orada bulunması ihtimâliyle, Sabri’ye áid fıkrada demiştim ki: ‘Nihâd Kars’ta ise, Hulûsí ile görüşür’ meâlinde burada söylediğim ve sonra size yazdığım aynı zamânda, o ikisi şimdiye kadar sükût ettikleri hâlde, berâber bana mektûb yazıyorlar.” [42]

“Nûr’un birinci talebelerinden Hulûsí Bey’in, Ankara’da dostlarına Risâle-i Nûr dâiresine girmesine teşvîk eden