“Elazığ’a Hacı Hulûsí Bey’in vefâtından önce, son ziyâretine gittim. Evine gittiğim zamân orada Erzurum’lu Hacı Vahdettin Hızıroğlu ve başka ba‘zı zâtlar da vardı. Sohbet ederken, Hacı Hulûsí Bey birden şöyle dedi:

“ ‘Bana bir hâl oldu. Hîç hayâtımda böyle olmamıştım. Bana nazar âyetini okuyun.’

“Biz oradakiler hep berâber ağlamaya başladık. Dedim ki:

“ ‘Efendim! Müsâadenizle gidip Muş’a telefon açayım. Şu ânda derstedirler. Molla ve cemâat, size salât-ı nâriyye okusunlar.’

“ ‘İyi olur’ dedi. Ben de gittim, Molla Muhammed’e telefon açarak Hacı Hulûsí Bey’in durumunun ağır olduğunu söyledim. Tekrâr Hacı Hulûsí Bey’in evine döndüm. Hacı Hulûsí Bey’in durumu gittikçe bozuluyordu. O sırada zâtın birisi, bir kaç isim sayarak, ‘Efendim, bunlara haber verelim mi?’ dedi.

“ ‘Siz bilirsiniz’ dedi. O zât, yine bir kaç isim sayarak; ‘Efendim! Filân geldi, falân kişi yola çıktı’ şeklinde Hacı Hulûsí Bey’e bilgi veriyordu. Hacı Hulûsí Bey ise, hîç oralı olmuyordu. Daha sonra; ‘Efendim! Molla da Muş’tan yola çıktı’ dedi. Hacı Hulûsí Bey dedi ki:

“ ‘Molla gelir.’ Sonra da; ‘O, mühim haaa!’ dedi ve bunu söylerken oradaki cemâatin dikkatini Molla Muhammed’in üzerine çekmeye çalıştı.”

HÂZÂ, MEHDÎ MİSÂL BİR ZAT

Muharrem Gürtürk’den rivâyetle…

“Ben şâhidim ki, çok def‘a Hacı Hulûsí Bey, cemâat içinde Molla Muhammed’i işâret ederek;

“ ‘Hâzâ, Mehdî misâl bir zât’ demiştir.”