بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Sevgili Nazíf!

Birinci mektûbunuzda adres olmadığı için cevâb verememiştim. Lehü’l-hamd, bugün ikinci mektûbunuzu aldım ve şu bir kaç satırı yazıyorum.

Kardeşim!

Muhterem Üstâd’ın târîhçe-i hayâtı ma‘lûmunuzdur. Benim, size hayr duáda kusúrum yoktur. Fakat, Cenâb-ı Hak, Kur’ân’da;

وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْـًٔا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْۚ  وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوا

شَيْـًٔا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْۜ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ۟

“Sizin kerîh gördüğünüz, hakkınızda hayırlı ve sizin sevdiğiniz, beğendiğiniz de hakkınızda şerlidir. Siz bilmezsiniz, Elláh bilir.”[25]

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصَّابِر۪ينَ  “Elláh, sabredenlerle berâberdir.”[26]

Kardeşim!

Biz, O’nun memlûküyüz. O’nun mülkündeyiz. O’na îmân ile intisâb etmişiz. Nârı da hóştur, nûru da hóştur. Kaderin hükmünü beğenmemek ma‘nâsına gelen şekvâlara düşmek, Kur’ân’ın hakíkatlı tefsîrinden ders alanlara münâsib düşmez. Cenâb-ı Hakk’a i‘timâd ve O’nun takdîrine rızá göstermeliyiz.