yoktur, fâide de vardır. Fakat, “Târîhçe-i Hayât”, îmân-ı tah­kíkí dersleri olup, Kur’ân’ın bu marîz asrın hasta unsuruna (İslâm milletine) ve alîl Müslim ferdlerine hem şâfî, hem vâfi Nûr Külliyyâtı’ndan ma‘dûd değildir. Bu noktada tercîh hakkı, Külliyyât’ındır.

Sâlisen: Lâhika mektûblarının umûmu, “27. Mektûb”un lâhikasıdır. “27. Mektûb” ise, bu fakírin mebde-i hizmetteki gáyet basît ve sönük, fakat ihlâslı bir kaç intıbâı ile, Üstâd’ın “Hulûsí-i Sânî” dediği Bedre’li El-Hâc Hoca Sabri (ra)’nün yazılarıdır. Ondan sonra lâhika mektûbları çoğalmış, mecmûalar teşkîl edecek hâle gelmiştir. Bu mektûblar, şâkirdlere áiddir. Bunları, “Mektûbât-ı Nûr” ile bir seviyede tutmak muvâfık olmaz. Çünkü, “Mektûbât-ı Nûr”, şâkirdlerin suâllerine veyâ mukadder suâllere cevâblar mâhiyyetindedir.

Lâhika Mektûbları ise, şâkirdlerin eserler hakkındaki intıbâ‘larıdır. “Mektûbât-ı Nûr”, sâilleri cevâb-ı savâb ile memnûn eder. Çok hakíkatları da tazammun eder. Umûma da menfaatli dersler olup Külliyyât-ı Nûr şeceresinin münevver meyvelerini teşkîl eden çok ehemmiyyetli dallarıdırlar.

Râbian: Áciz şahsım ve nâ-çîz hizmetim hakkında nereden ve kimden gelirse gelsin, medihlere sáhib çıkmak haddim ve hakkım değildir. Şahsıma áid kusúrlarımı da hîç kimsenin ale’l-ámiyâne taklîde, tenkíde kalkışmaya hakkı olmadığı gibi; pür-kusúr bir bî-çâreyi hatá etmez telakkí etmeleri de hîç bir akıl tarafından kabûl edilemez.

Hámisen: Üstâd’ın ders okumak ve okutmak husúsundaki usûlünü ileri sürerek, bizim ders ve sohbet ve müzâkere usûlümüzü, ona uymadığı için kabûle yanaşmamak istiyor

Lügat: mukadder, sâlis(e), tazammun, şecer(e), menfaat, sâlisen, hizmet, lâhika, millet, fâide, sinin