Nasıl ki, bir hazîne bulunsa, o hazîneye ancak bir anahtar ile girilir ve ondan istifâde edilir. Aynen öyle de, ulûm-i dîniyye, bâ-husús ilm-i hakíkat, bir hazînedir. O hazîneye ancak ma‘nevî bir anahtar ile girilir ve o ulûm ve hakáiktan istifâde edilir. İşte, o ma‘nevî anahtar, ulemâ-i İslâm, bâ-husús ulemâ-i muhakkikínin âsâr ve beyânlarıdır. Bu zevât-ı áliyye, başta Kur’ân ve Hadîs olmak üzere ulûm-i dîniyyeyi ümmete ders vermişler, onları ma‘nen tenvîr etmişler, böylece dünyâ ve âhiret yolculuğunda onlara rehberlik ve üstâdlık vazífesini bi-hakkın îfâ etmişlerdir. Seyyid İbrâhîm Hulûsí Yahyâgil (ra) da o ulemâ-i muhakkikínden birisidir. O zât-ı nûrânînin, es­râr-ı Kur’âniyyeye, ilm-i esrâr-ı hurûfa ve esrâr-ı Hadîs’e vâkıf ve muttali‘ bir zât olduğu, ehlince müsellemdir.

Bu eserimiz, mektûb vâsıtasıyla o zâta sorulan ba‘zı suâllere verilen cevâblardan müteşekkildir. Bu cevâblar, ba‘zı mesâil-i dîniyyenin, husúsan Risâle-i Nûr’da geçen ba‘zı müşkil, mu‘dal ve îzáha muhtâc yerlerin şerh ve îzáhı hükmündedir. Bu suâller, zamânında Nûr’un birinci talebesi olan merhûm Hacı Hulûsí Bey’den sorulmuş, o zât-ı nûrânî de gáyet vecîz ve mukni‘ cevâblarla o suâlleri cevâblandırmıştır. Bu vecîz ve ilmî cevâblar, Risâle-i Nûr’u doğru ve daha iyi anlamamız ve ilm-i hakíkati tahsíl etmemiz husúsunda birer anahtar mesâbesindedir. Hem Risâle-i Nûr Hizmeti’ne áid çok ehemmiyyetli düstûrları hâvîdir.

Hem bu eserimiz, “Risâle-i Nûr’u gazete gibi okumanın yanlış olduğunu, müdakkikáne ve mütefekkirâne okumanın lüzûmunu” ortaya koymaktadır.

Hem bu eserimiz, dağınık olan bu kıymetdâr suâl ve cevâbların yer aldığı mektûbların bir araya gelmesini ve böylece il-

Lügat: muhakkik, teşekki, birinc, hizmet, seyyid, âhiret, dilir, istif, âhire