بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Selâhaddin Bey Kardeşim!

Dün sizden ayrıldıktan sonra, sâat 14:40’ta sâlimen Eskişehir’e geldim.

Bu ilk mektûbda size orada kaldığım müddetçe hakkımda gösterdiğiniz tam bir kardeş muámelesine bütün rûh u cânım­la teşekkür ederim. Orada tanıştığımız âhiret kardeşlerime mahsús selâm ile işlerinde başarılar temennî eder, cümlenizi Elláh’ın Hafîz ismine emânet eder, hepinizden hayr duálar beklerim.

                                                                       01 Ekim 1962

                                                                   Uhrevî Kardeşiniz

                                                                  Hulûsí YAHYÂGİL

 

***

 

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Muhterem Kardeşim!

9 Ekim 1962 öğleden evvel ikámetgâhıma döndüm. Size ilk mektûbu, Eskişehir’den yazmıştım. Bu yazımı da muvâsalatı­mı haber vermiş olmak için takdîm ediyorum. Bütün oradaki

Lügat: muhterem, sâlim(e), teşekkür, sâlimen, uhrevî, âhiret, âhire, şehir