Şeddeli ل ve ن sayılmazsa (1910) eder. Hemzeler sayılmazsa (1909); (1908) veyâ (1907) eder.

Şeddeler sayılmazsa (1881) eder. Hemzeler sayılmazsa (1880); (1879) veyâ (1878)  eder.

Elláhu a‘lem! Bu târîhler, kat‘ıyyeti ifâde etmemekle berâber, yaklaşık olarak Álem-i İslâm’da harblerin başladığı, bununla berâber Deccâliyyetin ortaya çıktığı, daha sonra Deccâliyyetin kemâle erdiği ve ardından tamâmen silineceği devrelere işâret ettiği gibi; bu cereyân-ı küfriyyenin mukábilinde Álem-i İslâm’ın za‘fa uğrayıp, daha sonra tekâmül edeceği, ardından şerîat-ı Muhammediyye (asm)’ın Deccâliyyete galebe edeceği ve İslâmiyyetin hâkim olup Deccâliyyetin Hazret-i Ísâ (as) vâsıtasıyla tamâmen silineceği devrelere işâret etmektedir.

ALTINCI ÂYET:

وَقَاتِلُوهُمْ حَتّٰى لَاتَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدّ۪ينُ كُلُّهُ  ِللّٰهِ

“Yeryüzünde fitne (şirk) kalmayıp dîn, tamâmıyla Elláh’ın oluncaya (O’ndan başkasına ibâdet edilmeyinceye) kadar onlarla (kâfirlerle) savaşın, cihâd yapın.”[409]

Bu âyet-i kerîmenin iki cümlesi ebced hesâbıyla asrımıza bakıyor. Şöyle ki: 

Birinci Cümle:   وَقَاتِلُوهُمْ حَتّٰى لَاتَكُونَ فِتْنَةٌ cümlesidir. Bu cümle:

Şedde sayılmazsa ve sondaki ت harfi ه (he) sayılsa (2039) eder. Baştaki و sayılmazsa (2036) eder.

Lügat: muhammed, cereyân, tekâmül, birinc, ediyye, âliyye, kâfir, âmiyy