Metin

Ve ‘Müslümân Ísevîleri’  unvânına lâyık bir cem‘ıyyet,

Şerh

bâ-husús Barnaba İncîli’nde mezkûr olan evsáf-ı Muhammediyye (asm) ile evsáf-ı sahâbeyi anlayacak ve Hazret-i Muhammed (asm)’ın son peygamber olduğunu bilecektir. Onlar, İslâm dînini kabûl edebilecek bir seviyeye geldiklerinde, cism-i beşerîsiyle semâda bulunan Hazret-i Ísâ, Álem-i İslâm içine nâzil olacak. Hıristiyanlardan bir kısmı Hazret-i Ísâ (as)’a tâbi‘ olup İslâm dînine iltihâk edecekler. Diğer kısmı ise Hak dîn olan İslâmiyyetten i‘râz ettikleri için katl edileceklerdir.

   Yeni Müslümân olan o Ísevîler ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar, bunlar metbû‘ durumunda olmayıp, İslâm’a tâbi‘  olacaklardır. Zîrâ, İslâmiyyet 1400 senedir gelmiştir. Demek, muharref olan Hıristiyanlık dînini bırakıp, hak dîn olan İslâmiyyeti kabûl eden ve “Müslümân Ísevîler” unvânını alanlar, yeni bir tarz ile İslâmiyyetin inkişâfına sebeb olmayacaklar. Belki, 1400 seneden beri İslâmiyyet nasıl gelmişse, o şekli tatbîk edeceklerdir. Ya‘nî, o Müslümân Ísevîler; Kitâb, sünnet, icmâ-ı sahâbe ve kıyâs-ı fukahâya dayanacaklar; sahâbe-i kirâmın, müctehidîn-i izámın icmâı ne ise o yolda gidecekler; yeni bir çığır açmayacaklar ve bunun dışına çıkmayacaklardır. Bu sebeble onlar tâbi‘, İslâmiyyet ve Kur’ân ise metbû‘ olacaktır. (Ve ‘Müslümân Ísevîleri’ unvânına lâyık bir cem‘ıyyet); ya‘nî bu nâm altında meşhûr olan bir cemâat demektir. Meselâ; Abdulláh İbn-i Selâm Müslümân olduktan sonra ona “Müslümân Yahûdî Ulemâsı” ta‘bîri kullanıldığı gibi; hem Necrân Hıristiyanlarından Müslümân olanlara “Müslümân Hıristiyan Ulemâsı” denildiği gibi; Hazret-i Ísâ (as)’ın dîn-i hakíkísi olan

Lügat: peygamber, muhammed, muharref, harr(e), beşerî, ediyye, mezkûr, sünnet, nâzil, âmiyy