láh’ın abdi olduğumu ikrâr ederlerse, Sen onları bağışlarsın’ diye ma‘nâ etti.”[269]

28) Abdulláh b. Amr b. el-Ás  anlatıyor:

“Elláh (cc), Ye’cûc ve Me’cûc’den sonra güzel bir rüzgârı gönderir. Cenâb-ı Hak o rüzgâr vâsıtasıyla Ísâ (as)’ın, arkadaşlarının ve yeryüzündeki bütün mü’minlerin rûhlarını alır. Sonra yeryüzünün en şerîrleri olan kâfirler yüz sene kalır.”[270]

29) İbn-i Sîrîn (ra), anlatıyor: “Mehdî bu ümmettendir. Ísâ b. Meryem (as)’a imâmlık edecektir.”[271]

30) Ebû Hüreyre (ra), anlatıyor: “Ísâ (as) yeryüzünde kırk sene kalacak. Şâyet ‘Batha’ vâdîsine ‘Bal akıt!’ diye emr etse, akıtacaktır.”[272]

31) Abdulláh b. Selâm anlatıyor: “Tevrât’ta hem Hazret-i Muhammed’in, hem de Hazret-i Ísâ’nın vasıfları mevcûddur. Ísâ b.  Meryem onunla berâber defn edilecektir.”[273]          

32) Emîru’l-Mü’minîn Hazret-i Ali’den (ra) rivâyet edilir ki: “Ísâ (as), Ramazán’ın 22. gecesinde göklere kaldırılmıştır.”[274]

33) Abdulláh b. Amr b. el-Ás  (ra), der ki: “Ísâ (as)’ın nüzûlünden ve Deccâl’den sonra, Arabların babalarının ibâdet ettiği şeye Arablar yüz yirmi sene ibâdet etmedikçe kıyâmet kopmaz.”[275]

34) Abdulláh b. Selâm (ra) anlatıyor: “Ísâ (as) Peygamberimiz

Lügat: peygamber, muhammed, hüreyre, gönder, rüzgâr, dilir, kâfir