O, ‘Sizin imâmınız öne geçsin, size namâz kıldırsın’ der. Sabâh namâzı kılınırken cemâat Deccâl’e doğru gidecekler. Deccâl, Ísâ’yı görünce tuzun suda eridiği gibi erir. Ísâ (as) ona gider ve onu öldürür. Hattâ, her ağaç ve her taş şöyle nidâ eder: ‘Ey Rûhulláh! Bu Yahûdî’dir, arkamda gizlenmiş.’ Hazret-i Ísâ (as), Deccâl’e tâbi‘  olan  herkesi  öldürür.’ ”[181]

30) İmrân b. Husayn, Peygamberimizden şöyle nakl eder:

“Elláhu Teálâ’nın emri gelinceye kadar, benim ümmetimden bir táife haktan ayrılmaz, onlara düşmânlık edenlere galebe ederler ve Ísâ bin Meryem inecek.”[182]

31) Áişe vâlidemiz anlatır: “Ben ağlarken Elláh Resûlü (asm) çıkageldi ve, ‘Seni ağlatan nedir?’ diye sordu. ‘Ey Elláh’ın Resûlü! Deccâl’i hatırladım da onun için ağlıyorum’ dedim. Resûlülláh (sav) buyurdular ki:

“ ‘Eğer ben hayâtta iken o çıkarsa, sizin yerinize ben onun hakkından gelirim. Eğer benden sonra çıkarsa Rabbiniz a‘ver değildir. O, ‘İsbahan’ Yahûdîlerinden çıkacak, Medîne’ye gelmeye çalışacak. Medîne’nin yakınına inecektir. Medîne’nin o gün yedi kapısı vardır. Her kapıda iki melek bulunur. Medîne’nin şerîrleri Deccâl’a gidecekler. Sonra Deccâl Şâm’a gidecek. Ísâ bin Meryem (as) inecek ve onu öldürecek. Sonra Ísâ (as), 40 sene yeryüzünde ádil bir imâm (devlet reîsi) ve zulmü kaldıran bir hâkim olarak kalacaktır.’ ”[183]

 32) Abdulláh bin Ömer (ra) anlatıyor: “Resûlülláh (asm) buyurdular ki: