“Elláh’a yemîn olsun ki, otuz yalancı kişi çıkmayıncaya kadar kıyâmet kopmaz. Onların sonuncusu Deccâl-i a‘verdir. Sol gözü memsûh olup Ebû Yahyâ’nın gözü gibidir. O çıktığı zamân, kendini Elláh sanır. Kim ona îmân edip onu doğrulasa ve ona tâbi‘ olsa, onun geçmişteki bütün ameli boşa gider. Kim de onu inkâr edip yalanlasa, o kişi geçmişteki kötü amelinden dolayı cezâlandırılmaz. O Deccâl, Harem ve Beyt-i Makdis’ten başka her yere gálib olacak. O, Müslümânları Beyt-i Makdis’e sıkıştıracak. Mü’minler büyük ve şiddetli bir sarsıntıya uğrayacaklardır. Ísâ b. Meryem orada sabâhlayacak. Elláh, Deccâl’i ve askerlerini hezîmete uğratacak. Hattâ, duvarın temeli ve ağacın kökü nidâ eder, ‘Ey mü’min! Bu kâfirdir, arkamda saklanmış, gel öldür’ diyecek. Çok büyük işleri görmeyince bunlar olmayacaktır. (O zamân dîn ve dünyâ husúsunda çok büyük fitneler ve hâdiseler zuhûr edecek demektir.) Siz kendi aranızda biribirinize, ‘Peygamberiniz bu olaylardan haber vermiş midir?’ diye soracaksınız.”[171]

20) Hüzeyfe bin Esîd (ra)’den rivâyet edilir: “Ebû Tufeyl el-Leysî dedi ki; ‘Ben Kûfe’de idim. O ânda denildi ki: ‘Deccâl çıktı.’ Biz Hüzeyfe b. Esîd’in yanına vardık. Dedim ki: ‘İşte Deccâl çıktı.’ Huzeyfe dedi ki; ‘Eğer Deccâl sizin zamânınızda çıkarsa, çocuklar ona taş atarlar. Lâkin, Deccâl, iyi insânların az olduğu, dînin zaíf olduğu ve insânların araları bozulduğu bir zamânda çıkacaktır. O, bütün su kaynaklarına varacak. Yeryüzü ona koçun derisi gibi katlanacak. Medîne’ye gelecek, Medîne’den dışarıya çıkanlara gálib olacak ve Medîne’ye girmek isteyenleri men‘ edecektir. Sonra İlya dağına gidecek,

Lügat: peygamber, hezîmet, hüzeyfe, hâdise, makdis, şiddet, dilir, hâdis, inkâr, iştek, kâfir, lâkin