şaret ederler. Ve bütün hakíkatların merciı ve Güneş’i ve hâmisi olan ‘Hak’ isminin en büyük bir şuáı bu hakíkat-ı ekber-i haşriyye olduğunu îmân ederek, Senin ibâdına  ders  veriyorlar.” [516]

DOKUZUNCU MAKÁMIN TEREŞŞÜH ETTİĞİ ÂYET-İ

KERÎMENİN, 27. VE  11. ÂYET-İ KERÎMELERLE OLAN

VECH-İ İRTİBÂTI

وَهُوَ الَّذ۪ى يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُع۪يدُهُ وَهُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِۜ وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ۟

âyet-i kerîmesi, “Dokuzuncu Makám-ı Álî” olan “Makám-ı Adâlet”in tereşşüh ettiği

وَلَهُ مَنْ فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ âyet-i kerîmesine ma‘nâ olarak bakar, onu te’kîd eder. Şöyle ki:

وَهُوَ الَّذ۪ى يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُع۪يدُهُ وَهُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِ cümlesi ifâde eder ki: Kim bütün kâinâtı emrine itáat ettirip mevcûdât-ı álemin her birini kendine münâsib bir nev‘í ubûdiyyetle tavzíf etmişse, O’dur ki; sizi ve bütün kâinâtı tekrâr iáde edecek, haşir meydânında bütün mahlûkátı toplayıp herkesin hesâbını görecektir. Bu, O’nun kudretine gáyet râhattır.

وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ cümlesi ifâde eder ki: Semâvât ve Arz’ın evâmir-i İlâhiyyeye itáat etmeleri, zerrece hadlerinden tecâvüz etmemeleri fiillerinde görünen güzellikler, “Ma‘bûd, Elláh, Ádil” gibi esmâya áiddir. Bu fiillerde aklın záhirine göre görünen çirkinlikler, nekáis ve kusúrât ise, tabîat ve eneye áiddir.

وَهُوَ الْعَز۪يزُ  cümlesi ifâde eder ki: O nihâyetsiz izzet sáhibi olan Zât-ı Akdes; semâvât ve Arz’da bulunan her şeyi Kendi emrine müsahhar etmiştir.