aynı Zât’tır. Bu onun misli, belki daha ehvenidir.” [24]

İşte, bu âyet-i kerîme, böylece bu makámı ifâde eder. Hikmet sıfatıyla muttasıf bir Zât’ın vücûb-i vücûd ve vahdetinden bahseder ve böyle bir Zât’ın haşri getireceğinden haber verir. Zîrâ, hikmet sıfatı, haşri iktizá eder, ma‘nâsı haşirsiz olmaz.

Dokuzuncu Makám-ı Álî olan Makám-ı Adâlet, gelecek âyet-i kerîmeden tereşşüh etmiştir:

“(Göklerde ve yerde bulunan her şey, yalnız O’nundur.) Bütün mevcûdât, O’nun mahlûku, O’nun mülkü ve O’nun ábididir. Bütün onları yaratan, onlarda tasarruf eden ve emrine itáat ettiren Elláhu Teálâ Hazretleri’dir. (Hepsi de O’na itáatkârdırlar.) Bütün mahlûkát, O’nun irâdesine ve emrine boyun eğmektedirler. Hepsinin halk ve îcâdı, idâre ve terbiyesi, hayât ve memâtı, kabir ve berzah áleminde muvakkaten bekleyip daha sonra tekrâr vücûd sâhasına çıkması, Elláh’ın irâdesine tâbi‘dir, hîç biri buna muhálefet edemez. 

Bütün kâinâtı böyle tekvînen emrine müsahhar eden, ve mevcûdâtı biribirinin hukúkuna tecâvüz ettirmeyen bir Ádil-i Mutlak’ın vücûdu bedîhîdir. Mevcûdât-ı álemi, böyle tekvînen emrine itáat ettiren, zulüm ve tecâvüzden onları muhâfaza eden o Ádil-i Mutlak, elbette nev-ı beşeri dahi teklîfen emrine itáat ettirecek, onları hukúkulláh ve hukúku’l-ibâdla mükellef tutacak, böylece onları zulüm ve tecâvüzden ve haddi aşmaktan muhâfaza edecektir. Mâdem bu dünyâda cin ve insin ekserîsi, evâmir-i teklîfiyyeye itáat etmiyor ve cezâ da görmeden buradan göçüp gidiyorlar. Hem tekâlif-i İlâhiyyeye riáyet eden ehl-i îmân da şâyeste bir mükâfât görmeden bu dâr-ı fenâdan, dâr-ı bekáya irtihâl ediyorlar. Demek, bu cezâ ve mükâfât, bir ma‘dele-yi uzmâya bırakılıyor. Yoksa, bakılmıyor değil.” [25]

İşte, bu âyet-i kerîme, böylece bu makámı ifâde eder. Adâlet sıfatıyla muttasıf bir Zât’ın vücûb-i vücûd ve vahdetinden bahseder ve böyle bir Zât’ın haşri getireceğinden haber verir. Zîrâ, adâlet sıfatı, haşri iktizá eder, ma‘nâsı haşirsiz olmaz.