Üçüncüsü: Şu kâinâtın mevti mümkün müdür?

Dördüncüsü: Mevt-i dünyâ vukú‘ bulacak mıdır? Gerçekten bu álem harâb olacak mıdır?

Beşincisi: Ölecek álemin yeniden dirilmesi mümkün müdür?

Altıncısı: Ta‘mîr-i dünyâ, vâkı‘ olacak mıdır? Ya‘nî, bu álem, ikinci def‘a tekrâr aynen diriltilecek midir?

Kur’ân-ı Azímü’ş-şân, pek çok âyâtıyla bu altı suâle muknî cevâb vermekle, haşir da‘vâsını isbât etmiştir.

İşte, Kur’ân,

  وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَجَعَلَ  بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

âyet-i kerîmesiyle de bu altı suâle şöyle cevâb verip haşri isbât ediyor:

Birincisi: Haşre muktazí vardır. Zîrâ, bu âyet-i kerîme ifâde eder ki; zevc ve zevce, meşrû‘ nikâh yoluyla bir araya gelmek súretiyle áile yuvasını te’sîs ederler. Rahmet-i İlâhiyye tarafından aralarında meveddet ve merhametin te’mîn edilmesi ise, o áile yuvasının huzúr ve saádet içerisinde devâm ve bekásı için iki temel ámildir. 

Demek, bu âyet-i celîlenin, اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا kısmı, áile yuvasının maddî şekline; وَجَعَلَ  بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً cümlesi ise, áile yuvasının ma‘nevî temellerine işâret eder.

Mâdem o Zât-ı Rahmân-ı Rahîm, bu dünyâda áile yuvasını nev-ı beşere ihsân etmekle onları mes‘úd etmiştir. Zîrâ, bir insânın husúsí bir Cennet’i ve saádeti, áile yuvasıdır. Hem mâdem bu yuva vâsıtasıyla onlara tattırdığı maddî ve ma‘nevî lezâiz ve saádet devâm etmiyor. Áile efrâdında hükümfermâ olan hastalık, yaşlılık, belâ ve musíbet gibi esbâb, çok def‘a o lezâiz ve saádeti zîr u zeber ediyor. Ölüm ise, bütün bütün o saádete son veriyor. Öyle ise, o Rahmân-ı Rahîm olan Zât, elbette onlara áile vâsıtasıyla  tattırdığı maddî ve ma‘nevî zevk