Şerh

tam sáhib olan bir kısım şâkirdlerdir. Ne kadar da az da olsalar, ma’nen bir ordu kadar kuvvetli ve kıymetli sayılırlar.

“İkinci Vazífesi: Hılâfet-i Muhammediyye (asm) unvânı ile şeáir-i İslâmiyyeyi ihyâ etmektir. Álem-i İslâmın vahdetini nokta-i istinâd edip beşeriyyeti maddî ve ma’nevî tehlikelerden ve gazab-ı İlâhîden kurtarmaktır. Bu vazífenin nokta-i istinâdı ve hádimleri, milyonlarla efrâdı bulunan ordular lâzımdır.

“Üçüncü Vazífesi: İnkılâbât-ı zamâniyye ile çok ahkâm-ı Kur’âniyyenin zedelenmesiyle ve şerîat-ı Muhammediyye (asm)’ın kánûnları bir derece ta’tíle uğramasıyla o zât, bütün ehl-i îmânın ma’nevî yardımlarıyla ve ittihâd-ı İslâmın muávenetiyle ve bütün ulemâ ve evliyânın ve bi’l-hássa Âl-i Beyt’in neslinden her asırda kuvvetli ve kesretli bulunan milyonlar fedâkâr seyyidlerin iltihâklarıyla o vazífe-i uzmâyı yapmağa çalışır.

“Şimdi hakíkat-i hâl böyle olduğu hâlde, en birinci vazífesi ve en yüksek mesleği olan îmânı kurtarmak ve îmânı, tahkíkí bir súrette umûma ders vermek, hattâ avâmın da îmânını tahkíkí yapmak vazífesi ise, ma’nen ve hakíkaten hidâyet edici, irşâd edici ma’nâsının tam sarâhatini ifâde ettiği için, Nûr şâkirdleri bu vazífeyi tamâmıyla Risâle-i Nûr’da gördüklerinden, ikinci ve üçüncü vazífeler, buna nisbeten ikinci ve üçüncü derecedir diye, Risâle-i Nûr’un şahs-ı ma’nevîsini haklı olarak bir nev’ı Mehdî telâkkí ediyorlar. O şahs-ı ma’nevînin de bir mümessili, Nûr şâkirdlerinin tesânüdünden gelen bir şahs-ı ma’nevîsi ve o şahs-ı ma’nevîde bir nev’ı mümessili olan bî-çâre tercümânını zannettiklerinden, ba’zan o ismi ona da veriyorlar. Gerçi bu, bir iltibâs ve bir sehivdir, fakat onlar onda mes’ûl değiller. Çünkü, ziyâde hüsn-i zan, eskiden beri cereyân ediyor ve i’tirâz edilmez. Ben de o kardeşlerimin pek ziyâde hüsn-i zanlarını bir nev’ı duá ve bir temennî ve nûr talebelerinin kemâl-i i’tikádlarının bir tereşşuhu gördüğümden, onlara çok ilişmezdim. Hattâ, eski evliyânın bir kısmı, kerâmet-i gaybiyyelerinde Risâle-i Nûr’u aynı o âhirzamânın hidâyet edicisi olduğu diye keşifleri, bu tahkíkat ile te’vîli anlaşılır…” [80]

Lügat: beşeriyyet, muhammed, nisbeten, tereşşuh, cereyân, kurt(a), tehlike, birinc, ediyye, nisbet, seyyid, tehlik, gerçi, âmiyy