Şerh

“Eğer desen: ‘Sen necisin, bu meşâhire (Eflâtun ve Aristo gibi) karşı meydâna çıkıyorsun? Sen bir sinek gibi olup da, kartalların uçmalarına karışıyorsun?’ Ben de derim ki:

“ ‘Kur’ân gibi bir üstâd-ı ezeliyyem varken, dalâlet-âlûd felsefenin ve evhâm-âlûd aklın şâkirdleri olan o kartallara, hakíkat ve ma’rifet yolunda, sinek kanadı kadar da kıymet vermeğe mecbûr değilim. Ben onlardan ne kadar aşağı isem, onların üstâdı dahi, benim üstâdımdan bin def’a daha aşağıdır. Üstâdımın himmetiyle, onları garkeden madde, ayağımı da ıslatamadı.

“ ‘Evet, büyük bir pâdişâhın, onun kánûnunu ve evâmirini hâmil küçük bir neferi, küçük bir şâhın büyük bir müşîirinden daha büyük işler görebilir.’ ” [314]

NETÎCE-İ KELÂM: Şu dünyâ, bir imtihân ve tecrübe meydânı olduğundan, îmân ve küfür mücâdelesi, beşer târîhi ile berâber devâm edegelmiştir. Buna binâen; ehl-i küfür ve nifâk, târîhin hîçbir devrinde ehl-i îmân ve tevhîdle olan mücâdelesinde her türlü entrika ve plan, hîle ve dolap, zulüm ve hakáretten geri durmamış; zamânın îcâbına göre her türlü şeytánî düşünceyi tatbîkát sahasına koymuştur. Ehl-i îmân ve táat ise, ehl-i küfür ve nifâk ile olan mücâhede ve mücâdelesinde doğrudan doğruya vahy-i İlâhîye dayanmak ve peygamberân-ı izáma ittiba’ etmek súretiyle muvaffak ve muzaffer olmuşlardır.

Bu kısa ma’lûmâttan sonra, “Deccâliyyet Asrı” denilen şu âhirzamâna nazar ettiğimiz zamân görüyoruz ki; ehl-i şirk ve küfür, ehl-i nifâk ve zulüm, Kur’ân’ın nûrunu söndürmek; Müslümânları, dîninden dolayı fitneye uğratmak; ehl-i îmânın Kur’ân ve Sünnet etrâfında yekvücûd olmalarını engellemek ve dîn-i mübîn-i İslâm’ı sedd ü bend etmek için topyekûn birleşmiş; maddî ve ma’nevî her planı uygulamış; her türlü fitne âteşini tutuşturmuş; bunun netîcesinde ehl-i îmânın maddeten şevketi kırılmış; za’f-ı îman vücûda gelmiş; bid’alar Álem-i İslâm’ın her tarafını istîlâ etmiş, hattâ câmilere kadar yerleşmiş; Müslümânların şecâat ve cesâreti sarsılmış; dirâyet ve ferâseti kaybolmuş; böylece Müslümânlar, maddeten ve ma’nen zillet, sefâlet ve esârete dûçâr olmuşlardır.

İşte, bu dehşetli sukúttan kurtulmanın yegâne çâresi ve reçetesi, Hicrî ilk üç asır gibi doğrudan doğruya hakáik-ı îmâniyye ve esâsât-ı İslâmiyye’yi ta’lîm ve

Lügat: peygamberân, peygamber, ezeliyye, maddeten, dehş(e), entrika, felsefe, tecrübe, aristo, binâen, dehşet, himmet, sünnet, yegâne, zillet, âliyye, şevket, hicrî, hâmil, âhire, âmile, âmiyy, âdiş