Şerh

Resûl-i Ekrem (sav) Mi’râc Gecesi’nde hem Álem-i İmkân’ı, hem de Álem-i Vücûb’u berâber seyr ve keşfederek cesed-i mübârekiyle lâ zamânî, lâ mekânî, lâ keyfî bir súrette Cenâb-ı Hakk’ın huzúr-i ma’nevîsiyle müşerref olmuştur. Cesedle Mi’râc’a çıkmak, maddî göz ile rü’yet-i cemâlulláha müşerref olmak Resûl-i Ekrem (sav)’e hástır.

O zât-ı Ekrem (asm) böyle bir yolu açmış ve o kapıyı da açık bırakmıştır. Evliyâ-i ümmeti sırr-ı Mi’râc ile akıl ile Álem-i İmkân’da seyr u sülûklerini tamâmladıktan sonra kalb ile de Álem-i Vücûb’u keşfetmişler ve kalb gözü ile cemâlulláh ile müşerref olmuşlardır. İşte tasavvuf ve tarîkat, Mi’râc-ı Ahmediyye (asm)’ın gölgesi ve sâyesi altında kalb ayağıyla böyle bir seyr u sülûk-i rûhânîde bulunmanın adıdır. Müellif (ra) şöyle buyuruyor:

“Resûl-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın Mi’râc’ı, onun seyr u sülûkudur, onun unvân-ı velâyetidir. Ehl-i velâyet nasıl ki seyr u sülûk-i rûhânî ile kırk günden tâ kırk seneye kadar bir terakkí ile derecât-ı îmâniyyenin hakka’l-yakín derecesine çıkıyor.

“Öyle de: Bütün evliyânın sultánı olan Resûl-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâm; değil yalnız kalbi ve rûhu ile, belki hem cismiyle, hem havâssıyla, hem letáifiyle, kırk seneye mukábil kırk dakíkada, velâyetinin kerâmet-i kübrâsı olan Mi’râc’ı ile bir câdde-i kübrâ açarak, hakáik-ı îmâniyyenin en yüksek mertebelerine gitmiş, Mi’râc merdiveniyle Arş’a çıkmış, ‘Káb-ı Kavseyn’ makámında, hakáik-ı îmâniyyenin en büyüğü olan Îmân-ı Billâh ve Îmân-ı Bi’l-âhireti ayne’l-yakín gözüyle müşâhede etmiş, Cennet’e girmiş, saádet-i ebediyyeyi görmüş, o Mi’râc’ın kapısıyla açtığı câdde-i kübrâyı açık bırakmış, bütün evliyâ-ı ümmeti seyr u sülûk ile derecelerine göre, rûhânî ve kalbî bir tarzda o Mi’râc’ın gölgesi içinde gidiyorlar.” [169]

“Zât-ı Ahmediyye aleyhissalâtü vesselâm, o yolu açmış; velâyetiyle gitmiş, risâletiyle dönmüş ve kapıyı da açık bırakmış. Arkasındaki evliyâ-i ümmeti, rûh ve kalb ile o câdde-i nûrânîde, Mi’râc-ı Nebevî’nin gölgesinde seyr u sülûk edip isti’dâdlarına  göre  makámât-ı  áliyyeye  çıkıyorlar.” [170]

Tasavvuf, tarîkat, velâyet ve seyr u sülûkun hakíkati, Álem-i İmkân ile Álem-i Vücûb’un keşfidir. Eskide bir insân, záhirî ilimleri bitirir, Kur’ân ve hadîste

Lügat: merdiven, tasavvuf, vesselâm, kavseyn, mertebe, ediyye, havâss, nebevî, âhiret, âhire