Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

مُحَمَّدٍ  سَيِّدِنَا اٰلِ وَعَلٰى مُحَمَّدٍ سَيِّدِنَا عَلٰى صَلِّ اَللّٰهُمَّ ile  Hazret-i Peygamber (asm)’a salât ü selâm getirmek, mü’minlere ve âl-i beyte duá etmek de bir nev‘í sadakadır.

Demek, namâz, beş esâsat-ı İslâmiyye’yi câmi‘dir.

İkinci Cihetin İsbât ve Îzáhı: Namâz, altı erkân-ı îmâniyyeyi de tazammun etmektedir. Şöyle ki; ábid, namâza başlarken الرَّح۪يمِ الرَّحْمٰنِ اللّٰهِ بِسْمِ ya‘nî “Yalnız Elláh’ın adıyla başlarım” der. Bununla, putperestliğin bütün envâını redd edip tevhîdi i‘lân eder. Hem tekbîrle elini kaldırarak iki cihânı arkasına atar, yalnız Elláh’a müteveccih olur ve her bir intikál tekbîriyle de merâtib-i tevhîdde terakkí eder. Hem namâz içerisinde haşir rüknü de vardır. Çünkü, namâz kılan, bütün áleme imâm olur ve ma‘nen álem onun arkasında namâza kıyâm etmekle ve bütün esmâyı ve bütün álemi kendi vücûdunda seyr edip نَعْبُدُ اِيَّاكَ diyerek mevcûdât-ı álemin ibâdetlerini huzúr-i İlâhîye takdîm etmekle bir nev‘í kıyâmet kopar, bütün mevcûdât ádetâ haşir meydânındaki gibi huzúr-i İlâhîde toplanır. [78] Hem namâzda kırâet olunan Kur’ân’da, bütün kitâblara, o kitâbları getiren meleklere ve peygamberlere îmân rüknü mevcûddur. Hem namâz kılan, melek gibi bir hâle mazhar olmakla meleklere îmân ettiği gibi; kelime-i şehâdet ve salevât getirmekle de peygamberlere îmân rüknünü tecdîd eder. Hem

Lügat: kelime-i şehâdet, peygamber, âl-i beyt, tazammun, kelime, âmiyy