Takdîm

hüküm-fermâ olan zevâl ve firâkın hâkim olması şehâdet eder.

İşte bu mâhiyyette yaratılan insân, şu vaz‘ıyyette halk edilen bir meskende, her gün binlerce keşmekeş ve elemlerin, derd ve sıkıntıların hâkim olduğu bir álemde; elbette ve elbette bir teneffüs, bir râhatlık, bir ma‘nevî huzúr temennî ve tazarru‘ edecektir. Bu ise, ancak kalb ve rûhun nûr ve ma‘rifeti, sürûr ve saádeti, zevk ve lezzeti olan namâz ve ibâdetle mümkündür ve bununla ancak o yüksek arzûlara ulaşılabilir.

Demek, bu ma‘nâda kulun hakíkí vazífesi, bu “Dokuzuncu Söz”de îzáh edildiği gibi bir namâz kılmaktır.

Cenâb-ı Hak, bu eserden hakkıyla istifâde etmeyi ve böyle bir namâzı kılmayı bizlere nasíb ve müyesser buyursun. Bu eserimizi, fütûhât-ı İslâmiyyeye vesîle kılsın. Âmîn.

وَمِنَ اللّٰهِ التَّوْف۪يقُ وَالْهِدَايَةُ

Lügat: keşmekeş, teneffüs, elbette, kündür, istif, âmiyy