8. Ayakkabılar, dikkat çekecek derecede ses çıkaran türden olmamalıdır. Elláh (cc)  bu konuda; “Kadınlar, gizlediklerinin bilinmesi için ayaklarını yere vurmasınlar” (Nûr, 31) buyurmuştur.

İslâm dîni, sanıldığı gibi kadının süslenmesini ve güzel giyinmesini yasaklamamış, aksine buna izin vermiştir. Hattâ, altın ve ipek gibi değerli takı ve kumaşları erkeğe yasaklarken, kadınlara serbest etmiştir. Çünkü, kadınlar tabîaten süslenmeye eğilimlidir. Ancak, kadın,  süslü elbiselerini nâmahrem olmayan yerde, evinde, özellikle kocasının yanında giyecektir.

Bu ta’rîfler muvâcehesinde anlaşıldı ki, “cilbâb”, yüz ve eller dâhıl baştan aşağı bütün vücûdu örten ve beden hatlarını belli etmeyen bir örtüdür. 

Elhâsıl: Tesettür ikidir:

Biri: “Avretin  tesettürü”dür ki; bu, “elbise ve başörtüsü” ile olur.

Diğeri: Fitne ve fesâddan mahfûz kalmak için “kadının nâmahrem erkeklere karşı olan tesettürü”dür ki; bu da “çarşaf”tır.

Tesettür-i şer’í olan çarşafın farzıyyetine ve kadının başörtüsü, elbisesi, yüzü ve eli zînet ve sebeb-i fitne olduğundan onların da örtünmesi gerektiğine dâir kitâb, sünnet, icmâ-ı ümmet (sahâbe ve müctehidîn-i izámın icmâı) ve kıyâs-ı fukahânın tafsílâtlı delîlleri bu eserin sonuna bir lâhika olarak eklenmiştir.

Mukaddime burada bitti. Tevfîk-ı İlâhînin refîk olmasıyla Üstâd Bedîuzzamân Hazretlerinin “Yirmi Dördüncü Lem’a Tesettür Risâlesi” adlı eserini şerhiyle berâber takdîm ediyoruz.

Lügat: mukaddime, mukaddim, tesettür, serbest, dikkat, lâhika, sünnet, çarşaf