İşte dünyâ bir dîvânhâne-i Rahmân’dır. Zemîn yüzü, bir sofra-yı rahmettir. Derecât-ı erzâk ve merâtib-i ni’met dahi, iskemleler hükmündedir.”^[1]

Bütün mevcûdât, şükür ve hamd vazîfesini îfâ ederken, insânlık âleminde bu vazîfeyi îfâ eden gàyet azdır.  Gelecek âyet-i kerîme bunu ifâde etmektedir.

وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِىَ الشَّكُورُ

“Benim kullarımdan şükreden azdır.”^[2]

Her insân, hakkına râzı olup Rabbinden hakkında hayırlı olanı istemelidir. Zîrâ insânın, hayr olarak görüp ilhâh ve ısrâr ile istemiş olduğu şey, ba’zen hakkında şer olabilir. Kezâ şer olarak görüp istemediği şey de ba’zen hakkında hayr olabilir. Her şeyin netîcesini, hayr mı, şer mi olduğunu ancak Allâh bilir, bizler bilemeyiz. Meselâ; bir adam devâmlı olarak Allâh’tan bir erkek evlâd istemiş. Allâh da ona bir erkek evlâd vermiş. Ancak o evlâd, babasını ihtiyârlık döneminde devâmlı dövüyormuş. Bu sefer bu adam: “Yâ Rabbi! Bu evlâdımın canını al!” diye beddua ediyormuş. Birisi, ona: “Allah’tan hayırlısını isteseydin ya.” diyerek onu irşâd etmiştir. Gelecek âyet-i kerîme, ba’zen şer olarak gördüğümüz bir şey, hakkımızda hayr olabileceğini, dolayısıyla Allâh’dan hayırlı olanı istememiz gerektiğini ifâde etmektedir:

عَسَى اَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ

“Ba’zen bir şeyden hoşlanmazsınız. Hâlbuki o şey sizin için daha hayırlıdır.”^[3]

Yâ Rabbi! Ehl-i küfür ve ilhâdı mağlûb etmek için yer ve gök ordularını bize musahhar eyle. Nefsimizi bize musahhar kıl. İnsânların kalblerini hakàik-i îmâniyye ve Kur’âniyyeye musahhar eyle. Bütün mevcûdât-ı âlemin hâliyle ve kàliyle bize yardımcı olmasını Senin dergâhından isteriz. Kabûl etsen, bu Senin